Strony główne godz. 08:30.
Ogłoszenia i Intencje godz. ........
S Z C Z Ę Ś Ć B O Ż E
Tym śląskim pozdrowieniem witamy Was na naszej stronie internetowej
Ojciec Święty Jan Paweł II, powiedział "Niech nie znika to piękne pozdrowienie "Szczęść Boże" i "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".
Jest nam niezmiernie miło, że odwiedziłeś naszą stronę. Znajdziesz na nich informacje o naszej posłudze duszpasterskiej, o wspólnotach, w których możesz pogłębiać swoją wiarę, a także dowiesz się co słychać w naszej parafii, jej historię.
Strona nasza od 21 lat (09.03.2004) mieści się na Serwerze "OPOKA" pod adresem http://www.nmpwelnowiec.katowice.opoka.org.pl/
Fundacja Opoka została powołana przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 5 czerwca 1998 r. Jej zadaniem jest służenie Kościołowi katolickiemu w Polsce w zakresie tworzenia systemu elektronicznej wymiany informacji oraz serwisu internetowego www.opoka.org.pl.
Informacje o naszej parafii można znaleźć również na serwisie społecznościowym FB (facebook)
pod adresem jak niżej:
https://www.facebook.com/profile.php?id=100070016293938
SKARBONKA
Drodzy Parafianie i Przyjaciele parafii NMP Wspomożenia Wiernych.
Z serca dziękujemy za Waszą troskę i materialną pomoc w utrzymaniu naszej świątyni.
Bez wychodzenia z domu można wpłacać na podane konto bankowe.
"DANE KONTA".
WAŻNE
Zarządzenia, Komunikaty, inne pisma Metropolity Katowickiego Arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego,
biskupów pomocniczych i Konferencja Episkopatu Polski.
Treści tych dokumentów można przeczytać na końcu (dole)) strony.
Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
Bp Marek Szkudło
Bp Adam Wodarczyk
Bp Grzegorz Olszowski
"... Pamiętajcie także o uczciwej rekreacji, by rozrywki były korzystne, restaurowały siły ciała i odmieniały ducha. Uważajcie, by rozrywka nie była próżna a czas darmo tracony ..."
Przypowieść o siewcy
Dziwne wydaje się stwierdzenie Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: Kto ma uszy, niechaj słucha (Mt 13). Czyż nie każdy ma uszy? Jak należy interpretować słowa Mistrza z Nazaretu, który nauczając tak wiele osób, nie był skłonny do żartów. Ta wypowiedź Chrystusa uzmysławia, że można mieć dobry słuch i nie odczytywać intencji rozmówcy. Spróbujmy w tym miejscu wyróżnić podstawowe błędy (grzechy) w słuchaniu drugiego człowieka. Do najczęściej spotykanych zalicza się następujące:
1. "Słucham rozmówcy, ale nie rozumiem większości słów, które on wypowiada". Zdarza się to często w szkole czy na wykładach, co obniża efektywność uczenia się.
2. "Gdy kogoś słucham, rozumiem wszystkie słowa, ale nie odczytuję sensu wypowiedzi". Często jest to problem na linii dzieckorodzic, kiedy obie strony wzajemnie się nie rozumieją, nie odnajdując prawdziwej intencji.
3. "Słucham wybiórczo, dopuszczając tylko to, co jest wygodne". Niektórzy złośliwie twierdzą, że jest to częsty problem osób starszych, które słyszą to, co chcą. Z takiej postawy bierze się wiele konfliktów rodzinnych.
4. "Słucham i udaję, że nic nie rozumiem". Taka postawa towarzyszy kłótniom małżeńskim, w których jedno z małżonków zawzięcie twierdzi: "nie rozumiem, o co Ci chodzi".
5. Słucham tendencyjnie. Jest to częsta przypadłość egocentryków, którzy interpretują daną wypowiedź subiektywnie, nie doszukując się intencji rozmówcy.
6. "Udaję, że słucham". Taka postawa jest pełna obłudy i dwulicowości oraz świadczy o braku szacunku dla rozmówcy. Niestety, coraz częściej można ją spotkać w naszych domach.
Po wyliczeniu tych kilku grzechów popełnianych podczas dialogu można zrozumieć głębiej intencje Jezusa apelującego, abyśmy przyłożyli się do słuchania Jego słów. Można wręcz powiedzieć, że każdy z nas jest powołany do nasłuchiwania głosu Bożego. A skoro tak, to trzeba się zastanowić nad umiejętnością poprawnego wsłuchiwania się w słowa Pisma Świętego. Cóż więc uczynić, aby nasze uszy były otwarte?
Przypowieść z dzisiejszej Ewangelii podpowiada nam konkretne kroki. Aby słowo Boże padło na "żyzną glebę", trzeba się przygotować do odbioru nauki Pańskiej. Oznacza to nic innego, jak dawanie okazji do przemawiania (chociażby w sumieniu) samemu Bogu. Gdy klękam, stwarzam właśnie taką okazję. Kiedy zaglądam chociażby na chwilę do kościoła w dzień powszedni, przygotowuję się do odbioru słów Mistrza.
W 2001 roku w Castel Gandolfo Jan Paweł II mówił do zgromadzonych pielgrzymów:
Osobiste spotkanie z Chrystusem rozjaśnia życie nowym światłem, wprowadza nas na właściwą drogę i zobowiązuje, abyśmy byli Jego świadkami. Wskazany przez Niego nowy sposób patrzenia na świat i na ludzi pozwala nam wniknąć głęboko w tajemnicę wiary, która nie jest jedynie zbiorem teoretycznych tez wymagających przyjęcia i zatwierdzenia przez rozum, lecz pewnym doświadczeniem, które trzeba przeżyć bezpośrednio, prawdą, według której trzeba postępować, solą i światłem całej rzeczywistości.
Takie podejście do Mistrza zapewnia, że Jego słowa padają na podatny grunt ludzkiego serca.
Przysłuchując się dzisiejszej Ewangelii, nie sposób nie odkryć kolejnej rady Jezusa, tym razem dotyczy ona mądrego i aktywnego słuchania. Chrystus przestrzega każdego z nas, aby serce nie było drogą, z której ptaki wydziobały ziarna. Chodzi więc o to, aby starać się o zrozumienie orędzia Bożego skierowanego do każdego z nas. U podstaw wgłębiania się w naukę Stwórcy stoi ciągłe samokształcenie, polegające na częstej lekturze Pisma Świętego, książek i czasopism religijnych. Bez nieustannego szukania odpowiedzi na podstawowe pytania, które narzuca proza dnia codziennego, nie będzie trafnego odczytywania powołania.
Jest jeszcze jedno wskazanie dotyczące odbioru Bożej nauki. Miejsce skaliste w dzisiejszej przypowieści oznacza człowieka, który nie pielęgnuje usłyszanego słowa Bożego. W wierze nie chodzi tylko o fascynację Bogiem, Jego przesłaniem, ale nade wszystko o podążanie za Nim. Człowiek, który słucha Bożych słów, nie pozostawia ich dla siebie, ale przekazuje dalej. Zatem słuchanie Chrystusa popycha człowieka na drogę ewangelizacji. Nie wystarczy powiedzieć o sobie: jestem chrześcijaninem. Trzeba swoim życiem, wyborami, sposobem myślenia to udowodnić. Święty Cyprian mawiał: "Należy pamiętać, że skoro nazywamy Boga naszym Ojcem, powinniśmy postępować jak dzieci Boże". I na tym właśnie polega słuchanie Jezusa uszami wiary.
W 1987 roku Jan Paweł II tymi słowami wzywał wszystkich ludzi, a nade wszystko młodych, do aktywnego słuchania Mistrza z Nazaretu:
Słuchajcie Jezusa, idźcie za Nim, bądźcie Mu posłuszni, bądźcie posłuszni Jego przykazaniom, zaufajcie Mu. Jest to jedyny program życia prawdziwie udanego i szczęśliwego. Jest to także jedyne źródło najgłębszego sensu życia.
Odpowiedzmy na ten apel, wierząc w jego prawdziwość. Amen.
ks. Janusz Mastalski
Św. Andrzej Świerad (Andrzej żurawek)
Pustelnik (+ 1030). Według tekstu z 1064 roku, napisanego przez węgierskiego biskupa Maurusa, Święty pochodził z Polski. Wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru św. Hipolita na górze Zabór koło Nitry. Następnie przeniósł się na pustelnię w pobliżu klasztoru, gdzie zasłynął z surowej pokuty.
Św. Benedykt
Pustelnik (+1033/1037). Towarzysz pustelniczego życia św. Andrzeja. Po jego śmierci opowiadał biskupowi Maurusowi o cnotach i umartwieniach swego mistrza. Kontynuował surowy tryb życia w pustelni. Podobnie jak św. Andrzej miał przybyć "de terra Poloniensi". W trzy lata po śmierci św. Andrzeja napadli go zbójcy i zabili. Ciało wrzucili do rzeki Wag. Relikwie obu Świętych spoczywają w kościele św. Emmerama w Nitrze. Obaj Święci odbierają szczególną cześć w Polsce - w Tropiu (nowosądeckie) i w Opatowcu.
Św. Kamila de Lellis
Był najemnym żołnierzem. Namiętnie uprawiał hazard i włóczył się po gospodach. Roztrwonił swój majątek - przegrał w karty nawet broń.
Św. Kamil de Lellis (15501614) urodził się w małym miasteczku we Włoszech. Jego ojciec był oficerem.
Kamil poszedł w ślady ojca. Stał się najemnym żołnierzem. W tym czasie namiętnie uprawiał hazard i włóczył się po gospodach. Roztrwonił swój majątek, przegrał w karty nawet broń. W drodze do klasztoru kapucynów w San Giovanni Rotondo przeżył nawrócenie. Niegojąca się rana na nodze zmusiła go do długiego leczenia w szpitalu w Rzymie. Szpital stał się jego domem, a chorzy rodziną. Postanowił odtąd żyć tylko dla ludzi cierpiących. Przyjął święcenia kapłańskie i założył Stowarzyszenie Sług Chorych.
Znakiem rozpoznawczym zakonników, zwanych później kamilianami, stał się czerwony krzyż wyszyty na habicie. Po śmierci z ciała Kamila wyjęto serce i umieszczono w specjalnym relikwiarzu. Jego współbracia dosłownie zrozumieli jego słowa, że chce pozostawić serce chorym. Papież Benedykt XIV dokonał beatyfikacji, a w 1746 roku kanonizacji Kamila. Ogłoszony został patronem chorych i szpitali na świecie oraz patronem i opiekunem personelu medycznego.
Św. Kamil de Lellis jest patronem Zabrza
Kościół patronalny w Zabrzu
Święty Henryk II, cesarz
Henryk, syn księcia bawarskiego Henryka Kłótliwego, urodził się 6 maja 973 r. Jego wychowawcą był św. Wolfgang, biskup Ratyzbony (Regensburga). Siostra św. Henryka, Gisela, wyszła za św. Stefana, króla Węgier.
Po śmierci ojca w 995 r. Henryk objął rządy w Bawarii, a po śmierci cesarza Ottona III został wybrany królem Niemiec (1002). Na jego wybór wpłynął św. Willigis, metropolita Moguncji. 8 września 1002 r. został koronowany w Akwizgranie wraz ze swoją małżonką, św. Kunegundą. Po odniesionym zwycięstwie nad królem Arduinem z Pawii (15 maja 1004 r.) został także królem Włoch.
W wojnie z Bolesławem Chrobrym złączył się przymierzem z pogańskimi Lutykami i Redarami. Wojna toczyła się o przyłączenie Słowian Nadodrzańskich do Polski albo do Niemiec. Długotrwała wojna zakończona została pokojem w Budziszynie, na mocy którego część plemion słowiańskich została przy Polsce, inne przy Niemczech (1018). W roku 1004 Henryk wznowił biskupstwo w Merserburgu i utworzył nowe w Bamberdze (1007) jako biskupstwo misyjne. Wyposażył również bogato katedry w Bazylei, Strasburgu i Ratyzbonie.
14 lutego 1014 roku udał się wraz ze swoją małżonką do Rzymu, gdzie w bazylice św. Piotra papież Benedykt VIII dokonał ich uroczystej koronacji. W drodze powrotnej cesarz podniósł opactwo w Bobbio do godności biskupstwa. W Weronie spotkał się ze św. Romualdem. Dbał o to, by stolice biskupie były obsadzane najgodniejszymi pasterzami. Fundował też liczne klasztory. W 1022 roku na prośbę papieża wyruszył przeciwko cesarzowi wschodniemu, który zagrażał granicznym częściom Włoch. Udał się aż na samo południe Italii i zawarł przymierze w tej sprawie z księciem Norm
Kiedy przygotowywał się po raz drugi do wyprawy wojennej do Włoch, zmarł koło Getyngi 13 lipca 1024 roku. Nie pozostawił po sobie potomka. Przypisywano to ślubowi dziewictwa, jaki miał złożyć ze swoją małżonką Panu Bogu. Został pochowany w wybudowanej przez siebie katedrze w Bambergu obok swojej żony, św. Kunegundy. Tam też głównie doznawał czci. Do chwały świętych wyniósł Henryka papież bł. Eugeniusz III w roku 1146 r.
św. Kamila de Lellis
Święty Henryk II, cesarz
Święty Bonawentura, a właściwie Jan di Fidanza, urodził się około roku 1217 w Bagnoregio koło Viterbo. Kiedy jako dziecko był bliski śmierci, matka zwróciła się do św. Framciszka z Asyżu i uzyskała cudowne uzdrowienie. Pierwsze nauki pobierał w miejscowym klasztorze. Studia filozoficzne odbył w Paryżu. Tam też, mając 25 lat, wstąpił do franciszkanów, przyjmując imię zakonne Bonawentura. Następnie skończył studia teologiczne i podjął wykłady. 2 lutego 1257 roku został generałem zakonu i na tym urzędzie zasłużył sobie na miano drugiego założyciela franciszkanów. W zakonie mediował pomiędzy frakcją rygorystyczną, a zwolennikami łagodniejszej reguły. Odbył wizytacje w Anglii, Flandrii, Niemczech, Hiszpanii, we Włoszech. Posiadał umiejętność łączenia życia czynnego i publicznego z bogatym życiem wewnętrznym. Miał wielkie nabożeństwo do Męki Pańskiej. W 1256 roku Klemens IV mianował go biskupem Yorku, ale Bonawentura uchylił się od tej godności. Jednak jego rozgłos był tak wielki, że Grzegorz X mianował go w roku 1273 kardynałem. Delegacja papieża z wiadomością o nominacji zastała go przy myciu naczyń kuchennych w klasztorze. Bonawentura przygotował sobór w Lyonie. Prowadził negocjacje w sprawie unii Kościoła katolickiego z greckim Kościołem ortodoksyjnym. Niestety, wkrótce potem została ona zerwana. Umarł 15 lipca 1274 roku podczas trwania soboru w Lyonie. Był jednym z najwybitniejszych teologów średniowiecza. Pozostawił po sobie wiele traktatów i dzieł teologicznych. Kanonizował go w 1482 roku Sykstus IV, a Sykstus V ogłosił go doktorem Kościoła.
Po nacisnięciu na niżej podany napis można przejść na drugą część strony głównej.
Opracowano
na tydz. 12.07.2026. - 19.07.2026.
ZARZĄDZENIA I KOMUNIKATY
( niżej)
KOMUNIKAT
dotyczący statusu kanonicznego Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (FSSPX)
oraz jego działalności na terenie archidiecezji katowickiej
TREŚĆ KOMUNIKATU.Proszę nacisnąć na treść komunikatu.
Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
Stanowisko Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Rodziny
w sprawie ochrony konstytucyjnego rozumienia małżeństwa.
TREŚĆ STANOWNISKA.Proszę nacisnąć na treść stanowiska.
KOMUNIKAT ARCYBISKUPA METROPOLITY KATOWICKIEGO O ŚWIĘCENIACH PREZBITERATU
Poniżej link do treści "Komunikatu".
Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
ZAPROSZENIE MIESZKAŃCÓW KATOWIC NA DROGĘ KRZYŻOWĄ ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
Poniżej link do treści "Zaproszenia".
TREŚĆ ZAPROSZENIAAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
INFORMACJA O DYSPENSIE ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
od obowiązku zachowania wstrzęmięźliwości od pokarmów mięsnych
w piątek, 26 grudnia 2025 roku.
Poniżej link do treści "Informacji o dyspensie".
TREŚĆ INFORMACJIAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
LIST PASTERSKI ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
na Adwent 2025.
Poniżej link do treści "Listu pasterskiego".
TREŚĆ LISTU PASTERSKIEGOAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
TREŚĆ LISTU.Proszę nacisnąć na treść listu.
TREŚĆ APELU.Proszę nacisnąć na treść apelu.
KOMUNIKAT
Biskupa Marka Szkudło
Administratora Archidiecezji Katowickiej
O REKRUTACJI DO WYŻSZEGO ŚLĄSKIEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO W KATOWICACH
Poniżej link do treści "KOMUNIKATU".
TREŚĆ KOMUNIKATUDO PARAFII NAJŚWIĘTRZEGO SERCA PANA JEZUSA ORAZ PARAFII NAJŚWIĘTRZEJ MARII PANNY WSPOMOŻENIA WIERNYCH :
Poniżej link do treści DEKRETU.
TREŚĆ DEKRETU.Poniżej link do map z budynkami przynależnymi do Paraffi NMP Wspomożenia Wiernych.
Mapa 1.Mapa 2.Bloki na Słoneczna 24 (w budowie).
Poniżej podajemy link do treści listu podpisanego przez Przewodniczącego Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski.
TREŚĆ LISTU.