Strony główne godz. 09:00.
Ogłoszenia i Intencje godz. 15:02.
S Z C Z Ę Ś Ć B O Ż E
Tym śląskim pozdrowieniem witamy Was na naszej stronie internetowej
Ojciec Święty Jan Paweł II, powiedział "Niech nie znika to piękne pozdrowienie "Szczęść Boże" i "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".
Jest nam niezmiernie miło, że odwiedziłeś naszą stronę. Znajdziesz na nich informacje o naszej posłudze duszpasterskiej, o wspólnotach, w których możesz pogłębiać swoją wiarę, a także dowiesz się co słychać w naszej parafii, jej historię.
Strona nasza od 21 lat (09.03.2004) mieści się na Serwerze "OPOKA" pod adresem http://www.nmpwelnowiec.katowice.opoka.org.pl/
Fundacja Opoka została powołana przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 5 czerwca 1998 r. Jej zadaniem jest służenie Kościołowi katolickiemu w Polsce w zakresie tworzenia systemu elektronicznej wymiany informacji oraz serwisu internetowego www.opoka.org.pl.
Informacje o naszej parafii można znaleźć również na serwisie społecznościowym FB (facebook)
pod adresem jak niżej:
https://www.facebook.com/profile.php?id=100070016293938
SKARBONKA
Drodzy Parafianie i Przyjaciele parafii NMP Wspomożenia Wiernych.
Z serca dziękujemy za Waszą troskę i materialną pomoc w utrzymaniu naszej świątyni.
Bez wychodzenia z domu można wpłacać na podane konto bankowe.
"DANE KONTA".
WAŻNE
Zarządzenia, Komunikaty, inne pisma Metropolity Katowickiego Arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego,
biskupów pomocniczych i Konferencja Episkopatu Polski.
Treści tych dokumentów można przeczytać na końcu (dole)) strony.
Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
Bp Marek Szkudło
Bp Adam Wodarczyk
Bp Grzegorz Olszowski
"... Mówiło się i zawsze będzie się mówiło, że Maryja Wspomożycielka otrzymała i zawsze będzie otrzymywała szczególne łaski, także i nadzwyczajne cuda dla tych, którzy zajmują się chrześcijańskim wychowaniem opuszczonej i zaniedbanej młodzieży, przez dzieła, uczynki, dobre rady i przykład, albo po prostu przez modlitwę ..."
Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni
IV Niedziela Wielkiego Postu nazywana jest niedzielą Laetare. Jej nazwa pochodzi od słów antyfony na wejście:
Laetare, Ierusalem: et conventum faci-te,
omnes qui diligitis eam:
gaudete cum laetitia, qui in tristitia fuistis :
ut exsultetis, et satiemini ab uberibus consolationis vestrae.
(Raduj się, Jerozolimo,
zbierzcie się wszyscy, którzy ją kochacie.
Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni,
weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy.)
"Raduj się, wesel się Jerozolimo". To wezwanie do radości wydaje się czymś niezwykłym, jeśli zważymy na fakt, że właśnie jesteśmy na półmetku Wielkiego Postu. A jednak w tym czasie pokuty słyszymy nawoływanie do tego, by się radować. Kościół odpowiada na to wołanie. Dziś kapłani przyodziewają różowe szaty, porzucają wielkopostny fiolet. Dziś też można ozdabiać ołtarz kwiatami i podczas liturgii używać instrumentów muzycznych.
Tradycja niedzieli Laetare sięga do początków chrześcijaństwa. Zanim bowiem ustalono 40-dniowy post, czas pokuty rozpoczynał się od poniedziałku po IV niedzieli dzisiejszego Wielkiego Postu. Niedziela Laetare była więc ostatnim dniem radości.
Od XVI wieku tego dnia, zwanego również "Niedzielą Róż", w Rzymie w Bazylice św. Krzyża papież święcił złotą różę i wręczał ją osobie zasłużonej dla Kościoła. Zgromadzeni w Bazylice wierni obdarowywali się kwiatami symbolizującymi piękno, ale i ból cierpienia.
Trzeba chcieć przejrzeć.
ks. Janusz Mastalski
Trwa Wielki Post, czas pokuty i zamyślenia. Trzeba to podkreślić: czas, a nie tylko tradycyjne spotkania na nabożeństwach pasyjnych. Wszyscy powinni uwierzyć, że jest to czas łaski. Bóg spotyka się z nami nie tylko tu, w kościele, ale także w domu, pracy, na ulicy, w autobusie. I tak naprawdę chodzi o to, aby się z Bożym słowem nie minąć, nie zagłuszyć Bożego głosu.
Aby dobrze wykorzystać Wielki Post, trzeba uwierzyć, że można coś zmienić w swoim życiu. Ponadto trzeba wierzyć, że się na tę przemianę ma szansę. W innym wypadku byłaby to tylko płytka świadomość kolejnego okresu roku liturgicznego, sycenie się jego nastrojem. A to przecież ma być czas przemiany, czas pokuty.
O takiej właśnie przemianie mówi dzisiejsza Ewangelia. Gdy uzdrowiony niewidomy po raz drugi przyszedł do Chrystusa, został zapytany o to, czy wierzy w Syna Człowieczego. I wtedy mężczyzna się zawahał, bo powiedzieć: "Wierzę w człowieka" to odpowiedzialna sprawa; oznacza bowiem obdarzenie go pełnym zaufaniem. I zapytał uleczony ślepiec: "A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?" (J 9). Wtedy Chrystus odsłonił prawdę o sobie. Ów uzdrowiony złożył pokłon i powiedział: "Wierzę, Panie" (J 9).
Oto, co ma się dokonać w tym naszym dojrzewaniu wiary. Przejrzenie oznacza uwierzenie w Kogoś. Współczesnemu człowiekowi grozi bowiem zatrzymanie się na etapie wiary wyłącznie w prawdy, dogmaty. Tymczasem my mamy wierzyć Komuś, wierzyć w to, co On powiedział, a to przecież jest różnica. Zawierzenie Bogu, który przekazał nam prawdę zbawienia, likwiduje każdą dyskusję. Można się jedynie zastanawiać, jak bardziej, lepiej zgłębić prawdy przekazane przez Pana. Wiara wyklucza wszelkie dyskusje nad słusznością czy jej brakiem w odniesieniu do prawd i nakazów Bożych.
W obecnych czasach potrzeba nam tego uwierzenia na nowo Bogu, owego przejrzenia, ponieważ coraz częściej zaczynamy się gubić. Wielu współczesnych chrześcijan uczyniło sobie ze skarbca naszej wiary bardzo szczególną religię. Coraz częściej mówi się o katolikach z dodatkiem słowa "ale":
Czytając dzisiejszą Ewangelię, nie można zapomnieć, że współcześnie Chrystus przechodzi także obok każdego z nas, tak jak to się działo w przypadku niewidomego znad sadzawki. Pragnie nas uzdrowić. Nie można jednak przed Mistrzem uciekać. Ślepiec czuł w sercu, że Jezus jest tym, który odmieni całe jego życie. Trzeba zaufać Panu i poddać się Jego woli! Jak to uczynić? Niech odpowiedzią będzie pewien przykład zaczerpnięty z klasyki polskiej literatury.
Otóż istnieje takie polskie opowiadanie o jaskółce, której pisklę wypadło z gniazda i leżało martwe. Matka wzięła je, wyniosła pod niebiosa i puściła, wychodząc z założenia, że jeśli żyje, to poleci. Juliusz Słowacki z tego prostego opowiadania uczynił poemat, w którym pod słowo "pisklę" podłożył słowo "Ojczyzna". Pisał więc: "Porwę Cię wprzódy na pieśniacze skrzydła i puszczę. I jeśli żywa, to poleci". Można dokonać parafrazy tego tekstu i wyraz "Ojczyzna" zastąpić słowem "wiara":
"Porwę Cię w górę na wiary skrzydła i puszczę. I jeśli żywa, to poleci".
Aby zaufać do końca Panu, trzeba wielokrotnie podejmować trudne i niewygodne decyzje, które tylko dzięki Niemu mają szansę realizacji. Lęk przed trudem i cierpieniem to tak naprawdę droga donikąd!
Jakże ważne w powyższym kontekście są dzisiejsze słowa z Listu św. Pawła do Efezjan: "Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje Ci Chrystus" (Ef 5).
Chciejmy spotkać Jezusa po to, aby przejrzeć, czyli w nowym świetle zobaczyć siebie, swoje życie, problemy, porażki i sukcesy. Wtedy będzie łatwiej dziękować Bogu za wszystko, tak jak to czyniła św. Faustyna Kowalska:
Jezu, dziękuję Ci za codzienne drobne krzyżyki,
za przeciwności w moich zamiarach, za trud życia wspólnego,
za złe tłumaczenie intencji, za poniżanie przez innych,
za cierpkie się obchodzenie z nami, za posądzenia niewinne,
za słabe zdrowie i wyczerpanie sił, za zaparcie się własnej woli,
za wyniszczenie swego ja, za nieuznanie w niczym,
za pokrzyżowanie wszystkich planów.
Od 14 marca przeżywać będziemy w naszej parafii rekolekcje wielkopostne,
Plan rekolekcji wywieszony jest w gablotce i na naszej stronie internetowej.
Prosimy już teraz zarezerwować czas, aby godnie przeżyć ten okres nawrócenia.
Nie wyśpiewał Panu Magnificat, kiedy poczuł dotknięcie Jego łaski. Nie wypowiedział bolesnej skargi, kiedy wystawiony był na próbę. Nie znamy słów, jakie wypowiadał do dorastającego Jezusa, kiedy przekazywał Mu świętą tradycję ojców. Jak zatem mówić o Wielkim Milczącym ?
Nasze kolędy i pastorałki włożyły mu ba barki przesadnie dużo lat. Postarzał się w nich i posiwiał. Mówić mu jednak nie pozwolono. Istnieje wszakże mowa serca, a serce miał wielkie; mowa świadectwa, a świadczył po heroizm. Służył Panu, a łaskawy i dobry Jahwe darzył go swym błogosławieństwem. Był ubogim, ale nie nędzarzem. Zapracowywał nie tylko na chleb, ale i na ludzki szacunek. Lubił czuć się potrzebny. Lubił myśleć o tym, że przy stole, który wykonał, zasiądzie rodzina, a raz w roku spożyje przy nim świętą Paschę, i wspominać się będzie przy nim wielkie rzeczy, których dokonał Jahwe, kiedy wyprowadził swój lud z niewoli "ręką potężną i wyciągniętym ramieniem ". A kiedy posłuszny jego rękom budulec układał się w kształt kołyski przeznaczonej dla mającego przyjść na świat dziecięcia - cieszyła go myśl, że Pan życia kolejny raz dokonywał cudu stworzenia. Pewnie też na chwilę przerywał pracę, by uśmiechnąć się do swych myśli.
I on w swym sercu pielęgnował myśl o założeniu rodziny :
o wiernej małżonce,
o potomstwie - znaku błogosławieństwa
o sędziwych latach spędzonych w otoczeniu synów i wnuków.
Czuł się spadkobiercą Bożego wezwania:
"Szczęśliwy człowiek, który służy Panu i chodzi Jego drogami.
Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich,
szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie.
Małżonka twoja jak płodny szep winny w zaciszu twojego domu,
synowie twoi jak oliwne gałązki dokoła twego stołu.
Tak będzie błogosławiony człowiek, który służy Panu"
Tak, Józefie, niebo nad twoją głową było pogodne i bezchmurne... i uderzył grom: "Po zaślubinach Maryi z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Swiętego" ( Mt 1.18 ).
Czy świat był jeszcze taki jak dawneiej ?
Czy praca mogła dać ukojenie ?
Czy mogło być jutro ?
Może otarłeś się o granice zwątpienia ?
Ale jak zwątpić w Miriam ?
Jak zwątpić w Najwyższego ?
Może to jednak nie było zwątpienie, może tylko oczekiwanie znaku ?
Przecież Najwyższy nie może wystawić na próbę ponad siły.
I przyszło ukojenie.Stałeś się, Józefie, powiernikiem tajemnicy Boga samego. Teraz wiara Maryi - to ona nadała Jej oczom owego niezwykłego blasku - spotyka się z Twoją wiarą. To coś uczynił, jest najczystszym posłuszeństwem wiary.
Odtąd Maryja i ty jesteście jeszcze bardziej razem. Zaufaliście temu samemu Panu i daliście wiarę Jego słowu. Dopiero teraz zaczęło się wasze wspólne pielgrzymowanie:
w trudach wędrówki do Betlejem,
w pospiesznej ucieczce z małym Jezusem do Egiptu,
w zaciszu nazaretańskiego domu.
Znowu powróciłeś do swego ciesielskiego rzemiosła, a Jezus terminował pod twoim okiem.
Nawet nie wiemy, kiedy odszedłeś - równie cicho, jak żyłeś. Maryja była u twego boku do końca. W ostatnim dniu poprawiła ci posłanie, podała kubek wody, a Jezus, który wyrósł pod twoim okiem, zamknął ci powieki.
Dlatego wzywamy cię zawsze na ostatnie chwile naszego pielgrzymowania.
Pomóż nam odejść z tego świata z duszą wypełnioną światłem.
Bądź naszym Patronem...
Zaraz po drugiej wojnie światowej ukazała się w Polsce książka J. Rybałta Głos mówiącego milczeniem. Tym głosem mówiącym milczeniem był św. Józef. Ewangelie zachowały słowa Jezusa, Maryi, Zachariasza, Elżbiety, Symeona, pasterzy, uczniów. Tylko św. Józef jawi się na kartach Ewangelii milczący: nie zachowało się ani jedno jego słowo.
Wielki Post trwa 40 dni i rozpoczyna się zawsze w Środę Popielcową. Jej data zależy od daty uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego. W Środę Popielcową kapłani na znak pokuty i umartwienia posypują nasze głowy popiołem. Do dobrego przeżycia tego czasu pomagają nam modlitwa, post i jałmużna. W niedziele Wielkiego Postu odprawiane są Gorzkie Żale, a w piątki - nabożeństwa Drogi Krzyżowej. W tym okresie w liturgii nie odmawia się hymnu "Chwała na wysokości Bogu", "Ciebie, Boże, chwalimy" oraz aklamacji "Alleluja".
W 2026 roku Wielki Post rozpoczyna się 18 lutego (Środa Popielcowa) i kończy 2 kwietnia (Wielki Czwartek) , kiedy rozpoczyna się Msza Wieczerzy Pańskiej. Wielki Piątek i Wielką Sobotę obchodzone są jako "ŚWIĘTE TRIDIUM PASCHALNE".
POST.
Kościół zaleca post jako pomoc w pielęgnowaniu tej więzi z Panem Bogiem. A skoro tak, to z naszej strony musi być jakiś wysiłek, wyrzeczenie się. Może to być kawa, słodycze. I całkiem niekoniecznie robić jakieś duże postanowienia. Lepiej drobne, ale bardziej realne. Można np. w piątek nie najadać się do syta. Kościół w tym przypadku zaleca każdą formę umartwienia i to sam człowiek musi sobie ją wybrać. Post zawsze musi być wyrazem naszej miłości do Boga, a więc dobrowolnie obieramy jego taką lub inną formę. Na pewno jednak warto większą uwagę zwrócić na piątki. Tak jak każda niedziela jest Wielkanocą tygodnia, tak każdy piątek jest dniem Męki Pańskiej i przypomina, że to właśnie za mnie Bóg oddał swoje życie.
JAMUŻNA
Jałmużny są różne formy. Cokolwiek czynimy w życiu, musimy zawsze czynić z serca i za każdym razem uważać, żebyśmy nie występowali w roli sędziego. Dlatego nie dociekajmy, co ten człowiek z moją złotówką zrobi. To jest sprawa jego sumienia. Różne są formy jałmużny, np. dobrowolne wyrzeczenie się pokarmów, zrezygnowanie z drugiego dania na obiad, a zaoszczędzone pieniądze są przekazywane biednym. Takie połączenie postu z jałmużną ukazuje też, że każdy nasz czyn, jeśli wykonany z motywów naprawdę religijnych, ma mieć więź z miłością Boga i bliźniego. Jest też jeszcze tak zwana jałmużna duchowa. Być może ktoś potrzebuje naszego dobrego słowa, wsparcia moralnego, szczerej rozmowy, może potrzebuje, by go ktoś po prostu cierpliwie wysłuchał i nie potępił. Starajmy się go zrozumieć i pomóc mu. I nie sądźmy, bo sami też będziemy sądzeni.
Treść ORĘDZIA OJCA ŚWIĘTEGO LEONA XIV.Proszę naciśnąć na ww treśc Ojca Świętego.
Po nacisnięciu na niżej podany napis można przejść na drugą część strony głównej.
Opracowano
na tydz. 15.03.2026. - 22.03.2026.
ZARZĄDZENIA I KOMUNIKATY
( niżej)
INFORMACJA O DYSPENSIE ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
od obowiązku zachowania wstrzęmięźliwości od pokarmów mięsnych
w piątek, 26 grudnia 2025 roku.
Poniżej link do treści "Informacji o dyspensie".
TREŚĆ INFORMACJIAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
LIST PASTERSKI ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
na Adwent 2025.
Poniżej link do treści "Listu pasterskiego".
TREŚĆ LISTU PASTERSKIEGOAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
TREŚĆ LISTU.Proszę nacisnąć na treść listu.
TREŚĆ APELU.Proszę nacisnąć na treść apelu.
KOMUNIKAT
Biskupa Marka Szkudło
Administratora Archidiecezji Katowickiej
O REKRUTACJI DO WYŻSZEGO ŚLĄSKIEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO W KATOWICACH
Poniżej link do treści "KOMUNIKATU".
TREŚĆ KOMUNIKATUDO PARAFII NAJŚWIĘTRZEGO SERCA PANA JEZUSA ORAZ PARAFII NAJŚWIĘTRZEJ MARII PANNY WSPOMOŻENIA WIERNYCH :
Poniżej link do treści DEKRETU.
TREŚĆ DEKRETU.Poniżej link do map z budynkami przynależnymi do Paraffi NMP Wspomożenia Wiernych.
Mapa 1.Mapa 2.Bloki na Słoneczna 24 (w budowie).
Poniżej podajemy link do treści listu podpisanego przez Przewodniczącego Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski.
TREŚĆ LISTU.