Strony główne godz. 08:30.
Ogłoszenia i Intencje godz. 16:00.
S Z C Z Ę Ś Ć B O Ż E
Tym śląskim pozdrowieniem witamy Was na naszej stronie internetowej
Ojciec Święty Jan Paweł II, powiedział "Niech nie znika to piękne pozdrowienie "Szczęść Boże" i "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".
Jest nam niezmiernie miło, że odwiedziłeś naszą stronę. Znajdziesz na nich informacje o naszej posłudze duszpasterskiej, o wspólnotach, w których możesz pogłębiać swoją wiarę, a także dowiesz się co słychać w naszej parafii, jej historię.
Strona nasza od 21 lat (09.03.2004) mieści się na Serwerze "OPOKA" pod adresem http://www.nmpwelnowiec.katowice.opoka.org.pl/
Fundacja Opoka została powołana przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 5 czerwca 1998 r. Jej zadaniem jest służenie Kościołowi katolickiemu w Polsce w zakresie tworzenia systemu elektronicznej wymiany informacji oraz serwisu internetowego www.opoka.org.pl.
Informacje o naszej parafii można znaleźć również na serwisie społecznościowym FB (facebook)
pod adresem jak niżej:
https://www.facebook.com/profile.php?id=100070016293938
SKARBONKA
Drodzy Parafianie i Przyjaciele parafii NMP Wspomożenia Wiernych.
Z serca dziękujemy za Waszą troskę i materialną pomoc w utrzymaniu naszej świątyni.
Bez wychodzenia z domu można wpłacać na podane konto bankowe.
"DANE KONTA".
WAŻNE
Zarządzenia, Komunikaty, inne pisma Metropolity Katowickiego Arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego,
biskupów pomocniczych i Konferencja Episkopatu Polski.
Treści tych dokumentów można przeczytać na końcu (dole)) strony.
Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
Bp Marek Szkudło
Bp Adam Wodarczyk
Bp Grzegorz Olszowski
"... Dla mnie ma większą wartość jedna cnota stała niż nadzwyczajne łaski..."
O odwadze, ks. Edward Staniek.
Miłosierdzie jest zawsze aktem odwagi. Trzeba bowiem w nim opowiedzieć się po stronie człowieka skrzywdzonego. Nikt nie ma obowiązku bronić samego siebie. Ale uczeń Jezusa ma obowiązek reagować na krzywdę społeczną ile razy widzi krzywdzonego, winien mądrze stanąć w jego obronie.
Jezus wzywa do odwagi. Nie bójcie się ludzi! Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało! (Mt 10,28). Jeremiasz oddaje pomstę za wyrządzone mu krzywdy w ręce Boga. Znalazł się bowiem w takiej sytuacji, że już nie może liczyć nawet na przyjaciół. Tak w życiu bywa. Bóg zawsze stoi po stronie krzywdzonego, choć nie zawsze interweniuje natychmiast, by go ratować. Stał po stronie Syna na Golgocie, ale nie interweniował, lecz czekał, aż On wykona zadanie do końca.
Lęk potrafi sparaliżować serce tak, że nie jest ono w stanie podjąć dzieł trudnych, w których trzeba ryzykować. Miłosierdzie wobec ludzi słabych polega w wielkiej mierze na tym, by ich ochronić przed agresją środowiska, przed niesprawiedliwym sądem, butami, które depcą, pięściami, które uderzają, słowami, które ranią. Tak jest w rodzinie, w szkole, w zakładzie pracy, na ulicy, w mediach... Trzeba wejść między tego, kto jest raniony, a tego, który zadaje ból. Wiele dzieł miłosierdzia nie jest podejmowanych tylko ze strachu przed mocnymi.
Odwaga jest potrzebna do doskonalenia wyobraźni miłosierdzia. Miłosierdzie musi się bowiem liczyć z atakami na tego, kto je okazuje.
Św. Paulin z Noli.
Urodził się w 353 r. w Bordeaux. Pochodził z bogatej senatorskiej rodziny. Po otrzymaniu gruntownego wykształcenia piastował kilka urzędów publicznych. Odbył też wiele podróży, podczas których zawarł różne przyjaźnie.
Paulin ożenił się z Hiszpanką i dzięki niej, będąc już dojrzałym mężczyzną przyjął chrzest. Małżonkowie nie mieli dzieci (niektórzy historycy mówią, iż mieli jedyne dziecko, które wcześnie zmarło), dlatego też adoptowali biedne sieroty i wiele środków przeznaczali na ich wychowanie w chrześcijańskim duchu.
Na początku lat dziewięćdziesiątych IV w. Paulin wyjechał do Barcelony. W 393 r. mieszkańcy miasta widząc jego bogobojne i oddane innym życie przekonali go, aby przyjął święcenia kapłańskie. Dwa lata później udał się do Noli w Kampanii we Włoszech, zaprzestał współżycia małżeńskiego i zaczął prowadzić skromne życie zakonne. Dużo czasu i środków przeznaczał przy tym na potrzeby ubogich. W 409 r. Paulin został wyświęcony na biskupa. Kiedy wielu wiernych zostało uprowadzonych do Afryki pieniądze cerkiewne przeznaczał na ich wykupienie z niewoli. Gdy zabrakło majątku, sam przebrany za niewolnika zastąpił syna pewnej biednej wdowy. Tajemnica ta szybko wydała się jednak i biskup powrócił na katedrę.
Św. Paulin zmarł 22 czerwca 431 r. Jego żywot spisał kapłan Uraniusz, który spędził u boku świętego wiele lat. W XI w. jego szczątki przeniesiono do Rzymu. Obecnie spoczywają we wsi Sutera na Sycylii obok relikwii św. Onufrego Wielkiego.
Jan Fisher,
ur. w 1469, skończył studia teologiczne w Cambridge w Anglii i został wyświęcony na kapłana. Jako biskup Rochester odznaczał się duchem pokuty oraz troską pasterską o wiernych. Często ich odwiedzał. Napisał dzieła przeciwko współczesnym mu błędom.
Tomasz More (Morus),
ur. w 1477, studia prawnicze skończył w Oxfordzie; zawarł małżeństwo, z którego miał jednego syna i trzy córki. Prowadził królewską kancelarię. Napisał dzieła o właściwym sprawowaniu rządów i o obronie wiary.
Obydwaj z rozkazu króla Henryka VIII zostali skazani na ścięcie w roku 1535 za to, że się przeciwstawili rozwodowi króla i jego polityce kościelnej. Jan Fisher zginął 22 czerwca, Tomasz More 6 lipca. Gdy Jan Fisher przebywał w więzieniu, papież Paweł III mianował go kardynałem Kościoła Rzymskiego.
Inni prorocy w duchu przeczuwali
Promienne światło mające zabłysnąć,
Ty zaś swym palcem ukazałeś Tego,
Co gładzi grzechy.
Nikt się tak wielki z ludzi nie narodził,
By stać się większym świętością od Jana,
On bowiem ochrzcił Pana, który zmywa
Przewiny świata.
(Z hymnu brewiarzowego)
Gdy Jan dorósł wiódł życie pustelnicze, żywiąc się leśnym miodem i szarańczą. Gdy miał niespełna 27 lat, rozpoczął swą służbę - przygotowanie ludzi na nadejście Chrystusa. Wzywał wszystkich, by porzucili grzeszny żywot, a tych, którzy posłuchali, chrzcił w Jordanie. Obmywał ich ciała z grzechów wodą, symbolicznie przygotowując na prawdziwe oczyszczenie, które przyniesie Mesjasz. Za Janem podążyło wielu, którzy chcieli słuchać jego nauk i być ochrzczeni. Także i Jezus przybył nad brzegi Jordanu, by przyjąć chrzest od Jana. I choć Jan nie czuł się godzien tego zaszczytu, Chrystus zapewnił go, że to on właśnie ma Go ochrzcić. Gdy Chrystus wyszedł z wody, Duch Boży zstąpił jako gołębica i rozległ się głos z nieba "Ten jest mój syn umiłowany, w którym mam upodobanie". Jakiś czas później Jan publicznie zganił Heroda Antypasat (syna i spadkobiercę Heroda Wielkiego) za to, iż ten poślubił żonę swego brata Herodiadę. Władca nakazał wówczas go uwięzić. Z przyczyn politycznych Herod chciał pozostawić Jana przy życiu, lecz rozwścieczona Herodiada pragnęła jego śmierci i gdy tylko nadarzyła się sposobność, wykorzystała wstawiennictwo swej córki - Salome - by zażądać głowy Jana Chrzciciela. Herod spełnił prośbę pasierbicy i Jan został ścięty. Uczniowie zabrali jego ciało i pochowali je w jakimś miejscu, które znacznie później określano jako Sebastę w Samarii.
Św. Jan Chrzciciel był pierwszym świętym czczonym w całym Kościele. Na jego wspomnienie wyznaczono wiele terminów. W kościele zachodnim zachowały się dwa: 24 czerwca - dzień narodzin świętego (dies natalis) oraz 29 sierpnia - pamiątka jego męczeństwa (in Passione).
Św. Jan Chrzciciel jest ostatnim prorokiem, który zamyka Stary Testament i otwiera Nowy Testament. Boża zapowiedź, obietnica dana człowiekowi już od zarania dziejów, po nieszczęsnym grzechu pierworodnym, właśnie wypełnia się w tym nawoływaniu św. Jana Chrzciciela, żeby prostować ludzkie drogi, bo oto przychodzi nasz Pan i Zbawca, wyczekiwany Mesjasz.
Bardzo ważne jest właściwe odczytanie znaczenia imienia, które daje sam Bóg. Pismo Święte wyraźnie na to wskazuje zarówno w Starym Testamencie jak i w Nowym. W sakramencie chrztu otrzymałem imię tak naprawdę od samego Chrystusa. Dlatego święci: Bazyli i Grzegorz napisali: Chociaż inni noszą różne imiona czy to po ojcu, czy własne, od swoich zawodów lub czynów, my uważaliśmy za wielki zaszczyt i wielkie imię być i nazywać się chrześcijanami. W sakramencie bierzmowania, będąc już świadomi naszej obecności w Bożym Kościele, wybieramy nowe imię, które ma nam pomóc zrealizować nasze powołanie. Osoby, które składają śluby zakonne stają się osobami konsekrowanymi, to znaczy przeznaczonymi na wyłączną służbę Ewangelii otrzymują nowe imię.
W to dzisiejsze święto narodzin św. Jana Chrzciciela uciszmy nasze serce, żeby stało się pustynią, bo wtedy usłyszymy jego głos, który nawołuje do nawrócenia. A ze skruszonym sercem łatwiej jest odczytać nasze imię, które nadał nam Bóg zanim jeszcze zaistnieliśmy w łonach naszych mam.
ks. Marian Łękawa SAC
Wielki Meczet Omajjadów
Wielki Meczet Omajjadów w Damaszku (Syria) został przebudowany z bazyliki św. Jana Chrzciciela i do tej pory przechowywane są tam relikwie św. Jana Chrzciciela, który czczony jest przez muzułmanów jako prorok. Wielki Meczet postawiony został w 705 r. w okresie rozkwitu potęgi Omajjadów. Ta reprezentacyjna budowla dynastii Omajjadów wyznaczyła kierunek rozwoju sztuki islamskiej. Meczet wyróżnia się trzynawowy korpusem głównym na którym zachowały się resztki mozaiki z XIII wieku. Posiada rozległy dziedziniec otoczony arkadami i trzy minarety. W otoczeniu meczetu wznoszą się inne zabytki architektury: Maristan Nuri tj. zbudowany w XII wieku szpital, medresa Nuredina i grobowiec Saladyna z 1193 roku.
Najwyższy minaret meczetu nosi miano Jezusa, nazwany tak ponieważ lokalna tradycja mówi, że w tym miejscu pojawi się Chrystus podczas dnia sądu.
Zygmunt Gorazdowski urodził się 1 listopada 1845r. w Sanoku. W jego rodzinie od zawsze ceniło się i respektowało zasady religii katolickiej, w szczególnym klimacie cierpienia i ludzkich doświadczeń. Sam Zygmunt Gorazdowski chorował od dzieciństwa na nieuleczalną wówczas gruźlicę. Gimnazjum skończył w Przemyślu i tam zdał maturę. Następnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie we Lwowie. Przerwał je na drugim roku, by wstąpić do seminarium w 1865r.
Po ukończeniu studiów teologicznych jego stan zdrowia był zły, co spowodowało, że święcenia otrzymał dopiero dwa lata później, w 1871r. Pracował jako wikariusz m.in. w: Tartakowie, Wojniłowie, Bukaczowce, Gródku Jagiellońskim i Żydaczowie. W tym czasie publikował wiele praca katechetyczno-religijnych dla wiernych. Już w tamtym czasie dał się poznać jego wyjątkowy charyzmat duszpasterskiej i charytatywnej służby.
Podczas epidemi cholery w Wojniłowie, niebacząc na siebie spieszył z posługą, a zmarłych własnymi rękoma wkładał do trumien. W 1877r. zaczął niezwykłą działalność kapłańską i dobroczynną we Lwowie. Przez około 40 lat pracował w parafii św. Mikołaja. W tym czasie także wydawał katechizmy, porady z życia duchowego.
Szczególnie wsławił się pomocą ubogim. Będąc sekretarzem Instytutu Ubogich Chrześcijan zainicjował czy wprost ufundował we Lwowie szereg dzieł chrześcijańskiego miłosierdzia takich jak: Dom pracy dobrowolnej dla żebraków, tanią Kuchnię Ludową, Zakład dla nieuleczalnie chorych i rekonwalescentów, Internat dla ubogich studentów Seminarium Nauczycielskiego, Zakład Dzieciątka Jezus dla samotnych matek i porzuconych niemowląt, katolicką, polsko-niemiecką Szkołę św. Józefa. Do prowadzenia owych dzieł powołał 17 lutego 1884 r. zakonne Zgromadzenie Sióstr św. Józefa.
Ks. Gorazdowski zmarł w opinii świętości 1 stycznia 1920 r. i pozostał w pamięci wiernych jako lwowski Apostoł Bożego miłosierdzia, zwany Ojcem ubogich, księdzem dziadów którego jedynym pragnieniem było: być wszystko dla wszystkich, aby zbawić choć jednego. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 29 czerwca 1989 r. w Archidiecezji Lwowskiej. Beatyfikacji dokonał 26 czerwca 2001 r. we Lwowie Jan Paweł II. Kanonizacji zaś 23 października 2005r. w Rzymie Benedykt XVI.
Po nacisnięciu na niżej podany napis można przejść na drugą część strony głównej.
Opracowano
na tydz. 14.06.2026. - 21.06.2026.
ZARZĄDZENIA I KOMUNIKATY
( niżej)
Stanowisko Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Rodziny
w sprawie ochrony konstytucyjnego rozumienia małżeństwa.
TREŚĆ STANOWNISKA.Proszę nacisnąć na treść stanowiska.
KOMUNIKAT ARCYBISKUPA METROPOLITY KATOWICKIEGO O ŚWIĘCENIACH PREZBITERATU
Poniżej link do treści "Komunikatu".
Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
ZAPROSZENIE MIESZKAŃCÓW KATOWIC NA DROGĘ KRZYŻOWĄ ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
Poniżej link do treści "Zaproszenia".
TREŚĆ ZAPROSZENIAAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
INFORMACJA O DYSPENSIE ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
od obowiązku zachowania wstrzęmięźliwości od pokarmów mięsnych
w piątek, 26 grudnia 2025 roku.
Poniżej link do treści "Informacji o dyspensie".
TREŚĆ INFORMACJIAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
LIST PASTERSKI ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
na Adwent 2025.
Poniżej link do treści "Listu pasterskiego".
TREŚĆ LISTU PASTERSKIEGOAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
TREŚĆ LISTU.Proszę nacisnąć na treść listu.
TREŚĆ APELU.Proszę nacisnąć na treść apelu.
KOMUNIKAT
Biskupa Marka Szkudło
Administratora Archidiecezji Katowickiej
O REKRUTACJI DO WYŻSZEGO ŚLĄSKIEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO W KATOWICACH
Poniżej link do treści "KOMUNIKATU".
TREŚĆ KOMUNIKATUDO PARAFII NAJŚWIĘTRZEGO SERCA PANA JEZUSA ORAZ PARAFII NAJŚWIĘTRZEJ MARII PANNY WSPOMOŻENIA WIERNYCH :
Poniżej link do treści DEKRETU.
TREŚĆ DEKRETU.Poniżej link do map z budynkami przynależnymi do Paraffi NMP Wspomożenia Wiernych.
Mapa 1.Mapa 2.Bloki na Słoneczna 24 (w budowie).
Poniżej podajemy link do treści listu podpisanego przez Przewodniczącego Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski.
TREŚĆ LISTU.