Strony główne godz. 11:22.
Ogłoszenia i Intencje godz. 15:09.
S Z C Z Ę Ś Ć B O Ż E
Tym śląskim pozdrowieniem witamy Was na naszej stronie internetowej
Ojciec Święty Jan Paweł II, powiedział "Niech nie znika to piękne pozdrowienie "Szczęść Boże" i "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".
Jest nam niezmiernie miło, że odwiedziłeś naszą stronę. Znajdziesz na nich informacje o naszej posłudze duszpasterskiej, o wspólnotach, w których możesz pogłębiać swoją wiarę, a także dowiesz się co słychać w naszej parafii, jej historię.
Strona nasza od 21 lat (09.03.2004) mieści się na Serwerze "OPOKA" pod adresem http://www.nmpwelnowiec.katowice.opoka.org.pl/
Fundacja Opoka została powołana przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 5 czerwca 1998 r. Jej zadaniem jest służenie Kościołowi katolickiemu w Polsce w zakresie tworzenia systemu elektronicznej wymiany informacji oraz serwisu internetowego www.opoka.org.pl.
Informacje o naszej parafii można znaleźć również na serwisie społecznościowym FB (facebook)
pod adresem jak niżej:
https://www.facebook.com/profile.php?id=100070016293938
SKARBONKA
Drodzy Parafianie i Przyjaciele parafii NMP Wspomożenia Wiernych.
Z serca dziękujemy za Waszą troskę i materialną pomoc w utrzymaniu naszej świątyni.
Bez wychodzenia z domu można wpłacać na podane konto bankowe.
"DANE KONTA".
WAŻNE
Zarządzenia, Komunikaty, inne pisma Metropolity Katowickiego Arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego,
biskupów pomocniczych i Konferencja Episkopatu Polski.
Treści tych dokumentów można przeczytać na końcu (dole)) strony.
Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
Bp Marek Szkudło
Bp Adam Wodarczyk
Bp Grzegorz Olszowski
"... Aby miłość była braterska, musi dobro jednego człowieka być dobrem wszystkich, a grzech jednego - grzechem wszystkich ..."
Jednoznaczność w życiu.
ks. Janusz Mastalski
Jakże wymowna jest anegdota, która pokazuje brak zrozumienia tego, kim jest Bóg. Oto ona:
Pobożny mąż spotkał w zimie (a mróz był siarczysty) małą dziewczynkę. Stała na brzegu drogi. Trzęsła się z zimna, bo miała na sobie tylko cienką sukienkę. Widać też było, że już od paru dni nie miała nic w ustach. Dziecinne oczy patrzyły bez nadziei. Pobożny mąż przeżył bardzo to niespodziewane spotkanie. Zdenerwował się dziecięcą nędzą. Zaczął wymyślać Bogu, że do tego dopuścił, że nic nie zrobił, aby ulżyć temu dziecku. Pan Bóg milczał cały dzień, a w nocy nieoczekiwanie odpowiedział: "Owszem, zrobiłem coś: stworzyłem ciebie!".
Zamiast buntu człowiekowi powinna towarzyszyć postawa odpowiedzialności za jego czyny i świadomość posłannictwa. Dzisiaj Chrystus mówi do każdego z nas: "Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi" (Mt 5). To swoiste wezwanie do autentyczności i jednoznaczności nie pozwala na bunt wobec Boga. Domaga się raczej aktywności i wrażliwości. Jakie muszą zaistnieć warunki, aby postępowanie ludzi było jednoznaczne i aby poczuli, że są odpowiedzialni za innych?
Najpierw człowiek musi wejść na drogę maksymalizmu. W słowach: "Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego" (Mt 5) zawarte jest wezwanie do, mówiąc dzisiejszym językiem, pójścia na całość. Nie można być jednoznacznym, jeśli ciągle przed oczyma stoi pytanie: Czy mi się to opłaca? W każdej sytuacji chrześcijanin powinien szukać najbardziej optymalnego rozwiązania, reakcji czy odpowiedzi. Popatrzmy chociażby na nasze świętowanie niedzieli. Czy rzeczywiście można w sposobie przeżywania przez nas święta dostrzec maksymalizm, jednoznaczność? Jan Paweł II w liście Dies Domini (1998) pisał:
Obowiązek świętowania niedzieli zwłaszcza przez udział w Eucharystii i przez odpoczynek w duchu chrześcijańskiej radości i braterstwa staje się bowiem w pełni zrozumiały, jeśli pamiętamy o różnorakich wymiarach tego dnia, na które zwrócimy uwagę w niniejszym Liście. Dzień ten stanowi samo centrum chrześcijańskiego życia. Jeśli od początku pontyfikatu niestrudzenie powtarzam słowa: "Nie lękajcie się! Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!", to dziś chciałbym z mocą wezwać wszystkich do ponownego odkrycia niedzieli: Nie lękajcie się ofiarować waszego czasu Chrystusowi! Tak, otwórzmy Chrystusowi nasz czas, aby On mógł go rozjaśnić i nadać mu kierunek. On jest Tym, który zna tajemnicę czasu i tajemnicę wieczności i ofiarowuje nam "swój dzień" jako zawsze nowy dar swojej miłości. Ponowne odkrycie sensu tego "dnia" jest łaską, o którą należy prosić nie tylko po to, aby wypełniać w życiu nakazy wiary, ale także by dać konkretną odpowiedź na prawdziwe i głębokie pragnienia każdego człowieka. Czas ofiarowany Chrystusowi nigdy nie jest czasem straconym, ale raczej czasem, który zyskujemy, aby nadać głęboko ludzki charakter naszym relacjom z innymi i naszemu życiu.
Czyż w tych słowach nie jest zawarty apel o maksymalizm w spotkaniu z Panem? Jakże często przyjście do kościoła staje się tylko tradycją lub nawet przykrym obowiązkiem!
Kiedy Chrystus wzywa nas do maksymalizmu i jednoznaczności, podpowiada także, że warunkiem takiej postawy jest czujność! Mówi, że nie wystarczy wyznawać, że jest się przeciwnym zabijaniu. Jezus podsuwa jeszcze bardziej szczegółowe reguły: ażdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi(Mt 5). Zatem także myśli i postawy niezgodne z miłością bliźniego trzeba likwidować po to, ażeby być jednoznacznym. Aby to było możliwe, potrzeba stałej czujności. Wracając do przykładu świętowania niedzieli, można powiedzieć w następujący sposób: nie wystarczy mówić, że jest się wierzącym i że szanuje się niedzielę, ale trzeba potwierdzać to czynami. Przepełnione w niedzielę supermarkety, trzepane dywany i myte samochody to kilka z wielu przejawów desakralizacji niedzieli. Jak w takich postawach odkryć jednoznaczność?
Jan Paweł II we wspomnianym już liście pisał:
Z niewzruszoną wiarą w te prawdy oraz ze świadomością, że praktyka niedzielna kryje w sobie bogate dziedzictwo wartości, także ogólnoludzkich, chrześcijanie winni dziś reagować na naciski kultury, która pozwala, co prawda korzystać z dobrodziejstwa odpoczynku i czasu wolnego, ale często przeżywa go powierzchownie, czasem zaś sięga po formy rozrywki o wątpliwej wartości moralnej. Chrześcijanin poczuwa się oczywiście do solidarności z innymi ludźmi, gdy tak jak oni korzysta z cotygodniowego dnia odpoczynku, zarazem jednak jest głęboko przeświadczony o nowości i oryginalności niedzieli jako dnia, w którym ma świętować zbawienie swoje i całej ludzkości [...]. Jest naprawdę sprawą najwyższej wagi, aby każdy chrześcijanin uświadomił sobie, że nie może żyć wiarą i w pełni uczestniczyć w życiu chrześcijańskiej wspólnoty, jeśli nie bierze regularnie udziału w niedzielnym zgromadzeniu eucharystycznym.
W naszym podejściu do świętowania niedzieli widać odniesienie do Boga i wiary. Właśnie w tym świętowaniu można zobaczyć, czy nasza mowa jest tak, tak; nie, nie (por. Mt 5). Obyśmy umieli być jednoznaczni i zamiast szukać źródła problemów w Bogu (tak jak bohater przytoczonej na początku anegdoty), kierowali się do prawdziwego źródła, którym jest Chrystus Zmartwychwstały.
Około roku 1240 siedmiu kupców florenckich kierowanych szczególnym nabożeństwem do Dziewicy Maryi, należący już do świeckiego bractwa Sług świętej Maryi, przez co byli złączeni ewangelicznym ideałem życia we wspólnocie oraz służby ubogim i chorym, postanawia oddalić się na miejsce ustronne, by prowadzić życie w pokucie i kontemplacji Boga. Porzucają więc dotychczasową działalność kupiecką, pozostawiają swoje domy i rozdają swój majątek ubogim i potrzebującym. Przywdziewają strój ze szarego płótna, który przywdziewali pokutnicy w tamtym czasie i początkowo zamieszkują w małym domku poza miastem, pozostawiając wspaniałe świadectwa miłości i służby tym, którzy znajdowali się w jakiejkolwiek potrzebie.
Wielu też za ich przykładem opuszczało swoje domy i przyłączało się do nich. W ten sposób powstaje Zakon Serwitów (Sług) Najświętszej Maryi Panny, który otrzymał najpierw aprobatę biskupa Florencji, a w 1304 roku zatwierdzenie przez papieża Benedykta XI. Członkowie zakonu pytani, jaki jest ich charyzmat, odpowiadają, iż nie został on założony po to, by CZYNIĆ coś szczególnego, lecz po to, by BYĆ być dla świata szczególnym świadectwem braterskiego życia i służby za przykładem Matki Jezusa. Jeśli Maryja z pośpiechem udaje się do Elżbiety, by jej służyć; jeśli tak bardzo po ludzku prosi Jezusa by zaradził temu, iż zabrakło wina; jeśli czuwa wraz Jedenastoma oczekując na zesłanie Ducha Świętego, to jej Słudzy nie mogą nie czynić podobnie. Są wierni Maryi Zwiastowania; Maryi śpiewającej Magnificat; Maryi stojącej u stóp krzyża
Siedmiu Założycieli łączyła ogromna miłość braterska i choć znane są ich imiona (Bonfiglio, Bonagiunta, Manetto, Amedeo, Uguccione, Sostegno, Alessio), są czczeni wspólnie. Papież Leon XIII kanonizował ich wszystkich razem w 1888 roku, a w Sanktuarium na Monte Senario jeden grób przechowuje szczątki tych, których wspólne życie uczyniło jednym.
Wg Wiara.pl
Kościół pw. Zwiastowania NMP we Florencji Wybudowany w 1250 roku dla zakonu serwitów
Środa Popielcowa rozpoczyna okres czterdziestodniowego przygotowania do największej chrześcijańskiej uroczystości - Świąt Paschalnych. Wielki Post, bo tak nazywa się ten okres, trwa do początku liturgii Mszy Wieczerzy Pańskiej sprawowanej w Wielki Czwartek.
W Środę Popielcową - zgodnie z kanonami 1251-1252 Kodeksu Prawa Kanonicznego - obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post ścisły (trzy posiłki w ciągu dnia, w tym tylko jeden - do syta). Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście - osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia. Prawo kanoniczne nie nakłada na wiernych natomiast obowiązku uczestniczenia w tym dniu w Eucharystii (chociaż jest to powszechną praktyką, z której nie powinno się rezygnować bez ważnej przyczyny).
Odmieńmy sposób życia, pokutujmy w popiele i włosiennicy, pośćmy i płaczmy przed Panem, gdyż Bóg nasz jest pełen miłosierdzia i gotów odpuścić nam nasze grzechy. (Por. Jl 2,13).
W Środę Popielcową, w trakcie posypywania głów popiołem, kapłan wypowiada słowa z Pisma Świętego. Ma do wyboru dwa zdania i warto pamiętać, które z nich będzie przeznaczone dla nas w danym roku. Jeśli usłyszymy: "Prochem jesteś i w proch się obrócisz" (Rdz 3,19), uświadamiamy sobie własną słabość, ułomność, przemijanie. A jeśli: "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!" (Mk 1,15), przypominamy sobie, ile jeszcze mamy w sobie zła, jaka praca nas czeka. Może zastanawiamy się, co mają wspólnego ze sobą te dwa fragmenty Biblii. Otóż ich wspólnym mianownikiem jest zaufanie Bogu.
Po nacisnięciu na niżej podany napis można przejść na drugą część strony głównej.
Opracowano
na tydz. 15.02.2026. - 22.02.2026.
ZARZĄDZENIA I KOMUNIKATY
( niżej)
INFORMACJA O DYSPENSIE ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
od obowiązku zachowania wstrzęmięźliwości od pokarmów mięsnych
w piątek, 26 grudnia 2025 roku.
Poniżej link do treści "Informacji o dyspensie".
TREŚĆ INFORMACJIAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
LIST PASTERSKI ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
na Adwent 2025.
Poniżej link do treści "Listu pasterskiego".
TREŚĆ LISTU PASTERSKIEGOAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
TREŚĆ LISTU.Proszę nacisnąć na treść listu.
TREŚĆ APELU.Proszę nacisnąć na treść apelu.
KOMUNIKAT
Biskupa Marka Szkudło
Administratora Archidiecezji Katowickiej
O REKRUTACJI DO WYŻSZEGO ŚLĄSKIEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO W KATOWICACH
Poniżej link do treści "KOMUNIKATU".
TREŚĆ KOMUNIKATUDO PARAFII NAJŚWIĘTRZEGO SERCA PANA JEZUSA ORAZ PARAFII NAJŚWIĘTRZEJ MARII PANNY WSPOMOŻENIA WIERNYCH :
Poniżej link do treści DEKRETU.
TREŚĆ DEKRETU.Poniżej link do map z budynkami przynależnymi do Paraffi NMP Wspomożenia Wiernych.
Mapa 1.Mapa 2.Bloki na Słoneczna 24 (w budowie).
Poniżej podajemy link do treści listu podpisanego przez Przewodniczącego Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski.
TREŚĆ LISTU.