Strony główne godz. 08:00.
Ogłoszenia i Intencje godz. 15:30.
S Z C Z Ę Ś Ć B O Ż E
Tym śląskim pozdrowieniem witamy Was na naszej stronie internetowej
Ojciec Święty Jan Paweł II, powiedział "Niech nie znika to piękne pozdrowienie "Szczęść Boże" i "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".
Jest nam niezmiernie miło, że odwiedziłeś naszą stronę. Znajdziesz na nich informacje o naszej posłudze duszpasterskiej, o wspólnotach, w których możesz pogłębiać swoją wiarę, a także dowiesz się co słychać w naszej parafii, jej historię.
Strona nasza od 21 lat (09.03.2004) mieści się na Serwerze "OPOKA" pod adresem http://www.nmpwelnowiec.katowice.opoka.org.pl/
Fundacja Opoka została powołana przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 5 czerwca 1998 r. Jej zadaniem jest służenie Kościołowi katolickiemu w Polsce w zakresie tworzenia systemu elektronicznej wymiany informacji oraz serwisu internetowego www.opoka.org.pl.
Informacje o naszej parafii można znaleźć również na serwisie społecznościowym FB (facebook)
pod adresem jak niżej:
https://www.facebook.com/profile.php?id=100070016293938
SKARBONKA
Drodzy Parafianie i Przyjaciele parafii NMP Wspomożenia Wiernych.
Z serca dziękujemy za Waszą troskę i materialną pomoc w utrzymaniu naszej świątyni.
Bez wychodzenia z domu można wpłacać na podane konto bankowe.
"DANE KONTA".
WAŻNE
Zarządzenia, Komunikaty, inne pisma Metropolity Katowickiego Arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego,
biskupów pomocniczych i Konferencja Episkopatu Polski.
Treści tych dokumentów można przeczytać na końcu (dole)) strony.
Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
Bp Marek Szkudło
Bp Adam Wodarczyk
Bp Grzegorz Olszowski
"... Wyrzućcie z waszego serca grzech i przywiązanie do niego, a wtedy wystarczająco nabierzecie mądrości, by zbawić duszę ..."
MYŚL KSIĘDZA BOSKO.
Uległość św. Jana Chrzciciela.
ks. Janusz Mastalski
Święty Anzelm pisał: "Opuść na chwilę twoje zajęcia, uchyl się nieco od nawału twych myśli. Odrzuć ciążące ci troski, odrzuć pochłaniające cię prace. Zajmij się choć trochę Bogiem, spocznij w Nim przez chwilę". Jakże aktualne są te słowa w czasach, w których ciągle zaabsorbowani nie mamy czasu na refleksję dotyczącą własnego życia. Dzisiejsze święto jest okazją do zatrzymania się, do powrotu do źródeł naszej wiary, naszej egzystencji.
Nad Jordanem rozegrała się bardzo ciekawa scena. Zachowanie św. Jana Chrzciciela powinno być nam bliskie. Kiedy Jezus przyszedł do niego, aby przyjąć chrzest, ewangelista zanotował, iż Jan powstrzymywał Go (Mt 3). Święty Jan Chrzciciel potrafił zachować się pokornie, potrafił uznać wielkość Chrystusa, ale nie da się ukryć, że ta swoista próba sprzeciwu była także formą odrzucenia Bożej woli.
W naszym życiu także pojawiają się próby sprzeciwu wobec zrządzeń Bożych. Niejednokrotnie człowiek buntuje się wobec sytuacji, które dopuszcza Pan. Dla wielu choroba czy cierpienie stają się pretekstem do odwrócenia się od Boga. Bywają jednak banalniejsze sytuacje, w których współczesny człowiek wadzi się z Bogiem. Pod wpływem myślenia w stylu nie chce mi się człowiek pertraktuje z własnym sumieniem. Jakże wielu młodych ludzi uważa, że chodzenie do kościoła jest nudne i niepotrzebne. Wolą Bożą jest, aby każdy wierzący oddawał cześć Bogu w świątyni. Pokusa absencji na niedzielnej Eucharystii jest formą sprzeciwu.
Istnieje jednak inna forma swoistego buntu przeciw Jezusowi. Ma ona miejsce wtedy, gdy człowiek broni się przed podjęciem jakiejś odpowiedzialności. Dla przykładu można podać wiele małżeństw, które odkładają decyzję o poczęciu dziecka. Jakże często decyzje takie motywowane są pewnego rodzaju wygodą czy nieuzasadnionym lękiem. A przecież małżeństwo ma na stałe wpisane w swoją istotę rozwój, a w nim narodziny dziecka, które poszerza to małżeństwo do pełnej rodziny.
Kiedy patrzymy na sprzeciw św. Jana Chrzciciela, powinniśmy pomyśleć nad swoimi drobnymi i tymi większymi buntami wobec Boga. Należy też pamiętać o własnym chrzcie, który nas zobowiązuje do ciągłej świadomości, kim jesteśmy. Z kolei ta świadomość powinna likwidować bunt, jaki pojawia się w życiu każdego człowieka. Nasuwa się jednak pytanie, jak to uczynić. Święty Jan Chrzciciel przychodzi nam z pomocą. Po proteście skierowanym do Chrystusa z uwagą przysłuchuje się Jego argumentom. Owo nasłuchiwanie staje się skutecznym narzędziem zmiany decyzji.
Nasłuchiwanie Bożych słów w obecnych czasach nie jest łatwe. Współczesna cywilizacja boi się ciszy. Jakże wielu z nas zaczyna dzień od włączenia radia czy telewizora. Porządek dnia chrześcijanina zakłada jednak zupełnie inną praktykę. Aby nie minąć się ze słowem Bożym, dzień trzeba zacząć od modlitwy. Każdy ochrzczony, mając świadomość, kim jest, nie powinien zaniedbywać tych spotkań, w których Bóg daje argumenty dla życia według Dekalogu. Może właśnie dziś, kiedy wspominamy także własny chrzest, powinniśmy uczynić rachunek sumienia z tego minimum pobożności, jakim jest poranna i wieczorna modlitwa! Adam Mickiewicz pisał w jednym ze swych utworów: Głośniej niźli w rozmowach Bóg przemawia w ciszy, a kto w sercu ucichnie, zaraz Go usłyszy. Człowiek nie potrafi dokonywać wyborów zgodnych z Bożą wolą, jeśli nie wyciszy swego serca, jeśli nie zacznie nasłuchiwać (chociażby na modlitwie), co Jezus chce mu powiedzieć. Łatwiej wtedy nagiąć swoją wolę do Bożej, tak jak to uczynił św. Jan Chrzciciel, kiedy po krótkiej przemowie Jezusa "Mu ustąpił" (Mt 3).
I jest jeszcze jedno ważne doświadczenie św. Jana Chrzciciela. Dzięki uległości stał się on świadkiem objawienia prawdziwej natury Jezusa. Stał się więc uczestnikiem ważnego wydarzenia zbawczego. Można zatem powiedzieć, że za swój wybór został natychmiast wynagrodzony. Wierność zadaniom wypływającym z chrztu niesie ze sobą konkretną nagrodę, którą jest łaska życia wiecznego. Jednak często słyszy się w rozmowach pytanie: A co ja z tego będę miał? Wielokrotnie wybory podyktowane Dekalogiem będą w pojęciu współczesnego człowieka absurdalne, nieprzynoszące korzyści. Chrześcijanin ma jednak zawsze perspektywę eschatologiczną, perspektywę życia wiecznego, które jest zależne od zasługującego życia ziemskiego. Można więc powiedzieć dla przykładu, że regularna spowiedź i komunia opłacają się w porządku zarówno doczesnym, jak i wiecznym, bowiem z wierności wynikającej z chrztu każdy będzie rozliczony na sądzie ostatecznym.
Jan Kochanowski pisał w utworze Satyr: "Dobrym chrześcijaninem nie tego ja zowię, co umie dysputować i ma gładką mowę, ale kto żywie według wolej Pana swego". Posłuszeństwo wobec Tego, o którym Bóg Ojciec mówił w czasie chrztu w Jordanie: "Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie" (Mt 3), staje się fundamentalnym zadaniem każdego ochrzczonego. To posłuszeństwo powinno w pierwszej kolejności dotyczyć odpowiedzi na pytania, które słyszą rodzice w czasie chrztu własnego dziecka: Czy wierzysz? Czy wyrzekasz się? Odpowiedź człowieka ochrzczonego przekłada się na jakość życia, uległość wobec Bożej woli, nasłuchiwanie Bożego słowa. Taką właśnie postawę ukazuje nam dzisiaj św. Jan Chrzciciel.
Nazywano go Atanazym Zachodu" oraz obrońcą Galii", bo przyczynił się do zwalczenia chrystologicznej herezji ariańskiej i zdołał przed nią uchronić Francję. Chociaż miał być człowiekiem wielkiej łagodności, to w zmaganiach z wrogami chrześcijaństwa - takimi, jak np. cesarz Konstancjusz - potrafił być wyjątkowo twardy.
Przyszedł na świat ok, 310 r. w Poitiers, jako potomek starego francuskiego rodu szlacheckiego. Wychowano go w duchu pogańskim i zadbano o staranne wykształcenie. Z czasem, dzięki poszukiwaniom i lekturze dzieł filozoficznych oraz Pisma Świętego, doszedł do poznania wiary. Przyjął chrzest, a wkrótce sam zaczął innych utwierdzać w wierze. I chociaż był żonaty - miał nawet córkę Abrę - wspólnota chrześcijan wybrała go w 350 r. biskupem miejscowego Kościoła. Należy pamiętać, że wówczas celibat duchownych nie był jeszcze powszechnie obowiązującym obyczajem.
Dał się poznać jako żarliwy przeciwnik herezji Ariusza, który kwestionował Bóstwo Jezusa Chrystusa, głosząc, iż był On jedynie przybranym Synem Bożym. Jako biskup - a było to po synodach w Arles (353 r.) i Mediolanie (355 r.), które poparły arianizm - podobnie jak Atanazy Wielki na Wschodzie, zaczął bronić Bóstwa Chrystusa, za co synod ariański w Beziers (356 r.) pozbawił go biskupstwa i skazał na wygnanie do Frygii, skąd powrócił do Galii po czterech latach. Nieco wcześniej, podczas synodu w Seleucji, odważnie bronił dekretów nicejskich, w których potępiono arianizm, a potem, w 361 r. zwołał synod w Paryżu, podczas którego przyjęto nicejski symbol wiary.
Był autorem dzieł egzegetycznych i polemicznych, z których najcenniejszym jest traktat De Trinitate". Zmarł ok. 367 r., a po wiekach Pius XI ogłosił go Doktorem Kościoła. Jest jednym z pierwszych wyznawców, którym Kościół oddaje cześć, a patronuje ludziom pokąsanym przez węże.
Św. Antoni urodził się w Środkowym Egipcie w 251 r. Wcześnie stracił rodziców. W wieku 20 lat cały rodzinny majątek rozdał ubogim. Przeniósł się na pustynie gdzie prowadził skromne i pobożne życie.
Utrzymywał się z pracy fizycznej. Po 4 latach przeniósł się na Pustynie Libijska, a następnie na prawy brzeg Nilu do ruin fortecy Pispir. Według tradycji w fortecy był kuszony przez szatana. Święty Antoni doznawał umacniających go wizji nadprzyrodzonych. Miał dar prorokowania. Sława i cuda sprawiły, że zaczęli ściągać uczniowie, pragnący poddać się jego duchowemu kierownictwu. Po wielu sprzeciwach zdecydował się ich przyjąć i odtąd oaza Farium na pustyni zaczęła zapełniać się rozrzuconymi wokół celami eremitów (miało ich być około 6000). W 311r. mnich był w Aleksandrii , gdzie wspierał prześladowanych chrześcijan. W 312r. zamieszkał w grocie na stoku Kolzum, gdzie przebywał aż do śmierci. Cieszył się wielkim poważaniem. Korespondował m.in. z cesarzem Konstantynem Wielkim i jego synami. Zachowane listy Antoniego do mnichów zawierają głównie nauki moralne - szczególny nacisk kładzie się w nich na poszukiwanie indywidualnej drogi do doskonałości, wsparte lekturą Pisma Świętego.
Zmarł w roku 356. Patron zakonu antoninów, dzwonników, chorych, hodowców trzody, koszykarzy (osób wyrabiających kosze), rzeźników, szczotkarzy i ubogich.
Po nacisnięciu na niżej podany napis można przejść na drugą część strony głównej.
Opracowano
na tydz. 11.01.2026. - 18.01.2026.
ZARZĄDZENIA I KOMUNIKATY
( niżej)
INFORMACJA O DYSPENSIE ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
od obowiązku zachowania wstrzęmięźliwości od pokarmów mięsnych
w piątek, 26 grudnia 2025 roku.
Poniżej link do treści "Informacji o dyspensie".
TREŚĆ INFORMACJIAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
LIST PASTERSKI ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
na Adwent 2025.
Poniżej link do treści "Listu pasterskiego".
TREŚĆ LISTU PASTERSKIEGOAbp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
TREŚĆ LISTU.Proszę nacisnąć na treść listu.
TREŚĆ APELU.Proszę nacisnąć na treść apelu.
KOMUNIKAT
Biskupa Marka Szkudło
Administratora Archidiecezji Katowickiej
O REKRUTACJI DO WYŻSZEGO ŚLĄSKIEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO W KATOWICACH
Poniżej link do treści "KOMUNIKATU".
TREŚĆ KOMUNIKATUDO PARAFII NAJŚWIĘTRZEGO SERCA PANA JEZUSA ORAZ PARAFII NAJŚWIĘTRZEJ MARII PANNY WSPOMOŻENIA WIERNYCH :
Poniżej link do treści DEKRETU.
TREŚĆ DEKRETU.Poniżej link do map z budynkami przynależnymi do Paraffi NMP Wspomożenia Wiernych.
Mapa 1.Mapa 2.Bloki na Słoneczna 24 (w budowie).
Poniżej podajemy link do treści listu podpisanego przez Przewodniczącego Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski.
TREŚĆ LISTU.