Ostatnia aktualizacja: 13.08.2026.
Strony główne godz. 09:30.
Ogłoszenia i Intencje godz.

S Z C Z Ę Ś Ć   B O Ż E



Tym śląskim pozdrowieniem witamy Was na naszej stronie internetowej



Ojciec Święty Jan Paweł II, powiedział "Niech nie znika to piękne pozdrowienie "Szczęść Boże" i "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".

Jest nam niezmiernie miło, że odwiedziłeś naszą stronę. Znajdziesz na nich informacje o naszej posłudze duszpasterskiej, o wspólnotach, w których możesz pogłębiać swoją wiarę, a także dowiesz się co słychać w naszej parafii, jej historię.

Strona nasza od 21 lat (09.03.2004) mieści się na Serwerze "OPOKA" pod adresem http://www.nmpwelnowiec.katowice.opoka.org.pl/

Fundacja Opoka została powołana przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 5 czerwca 1998 r. Jej zadaniem jest służenie Kościołowi katolickiemu w Polsce w zakresie tworzenia systemu elektronicznej wymiany informacji oraz serwisu internetowego www.opoka.org.pl.

Informacje o naszej parafii można znaleźć również na serwisie społecznościowym FB (facebook)
pod adresem jak niżej:

https://www.facebook.com/profile.php?id=100070016293938




SKARBONKA



Drodzy Parafianie i Przyjaciele parafii NMP Wspomożenia Wiernych.
Z serca dziękujemy za Waszą troskę i materialną pomoc w utrzymaniu naszej świątyni.
Bez wychodzenia z domu można wpłacać na podane konto bankowe.

"DANE KONTA".




WAŻNE

Zarządzenia, Komunikaty, inne pisma Metropolity Katowickiego Arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego,
biskupów pomocniczych i Konferencja Episkopatu Polski.




Treści tych dokumentów można przeczytać na końcu (dole)) strony.



Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki


Bp Marek Szkudło


Bp Adam Wodarczyk


Bp Grzegorz Olszowski
MYŚL TYGODNIA.

"... Na świecie jest dużo naiwnych głupców ale i dużo roztropnie przebiegłych. Roztropnie przebiegłymi są ci, którzy się trudzą i walczą, nawet po trochu, by zasłużyć na raj. Natomiast głupcami są ci, którzy dla chwilowych celów wstępują na drogę wiecznego potępienia ..."




Dwudziesta Niedziela zwykła 16 sierpnia 2026; Rok A, II :



Wiara niewiasty kananejskiej

Zgodzić się na upokorzenie, ks. Edward Staniek

Nikt nie ma obowiązku bronić się wobec fałszywych oskarżeń. Każdy może przyjąć wszystkie zarzuty, nawet te wyssane z palca, a zmierzające do jego zniszczenia. Tak postąpił Jezus po swoim pojmaniu. Nie bronił się, mimo że był niewinny. Zostawił obronę Bogu. Ojciec zaś Go nie obronił, ale dał Mu siłę, by zniósł wszystkie uderzenia i upokorzenia. Nagrodę przygotował dla Niego po zmartwychwstaniu.

Inaczej jest, gdy niszczą kogoś na naszych oczach. Wówczas trzeba stanąć w jego obronie. Tego domaga się miłość. Ta obrona wymaga mądrości i odwagi. Bez tych dwóch cnót nie należy wychodzić na plac boju, bo więcej będzie z tego szkody niż pożytku.



Matka kananejska stanęła w obronie córki. Jako poganka nie miała wielkich szans na interwencję izraelskiego proroka, ale zaryzykowała. Miłość potrafi to uczynić. Jezus wystawił ją na próbę. Upokorzył, i to publicznie. Najpierw nic nie odpowiedział na jej wołania. Następnie porównał ją do psa. Kobieta zniosła to upokorzenie. Nawet potrafiła je wykorzystać dla wzmocnienia prośby. Przyjęła logikę zdania, że chleb jest dla panów, i dodała: a okruszyny dla psów. Ona prosi o okruszynę serca Jezusa dla swej córki. W nagrodę otrzymała to, o co prosiła, i do tego piękną pochwałę swej wiary!



Uczeń Jezusa musi opanować sztukę przyjmowania upokorzeń. Nie musi się bronić. Ale jeśli chce iść za Mistrzem, winien być przygotowany na upokorzenia. Na drodze świadczenia miłosierdzia innym więcej jest upokorzeń niż pochwał.




Pielgrzymka stanowa kobiet i dziewcząt do MB Piekarskiej 16.08.2026.



Na końcu stronki W "ZARZĄDZENIACH I KOMUNIKATÓW" JEST ZAPROSZENIE METROPOLITY KATOWICKIEGO ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO.



UROCZYSTOŚĆ ŚW. JACKA, KAPŁANA, głównego patrona archidiecezji i metropolii katowickiej 17 sierpnia 2026; Rok A, II :


Święty Jacek Odrowąż Był synem Ziemi Śląskiej i pochodził z polskiego rodu Odrowążów. Urodził się w Kamieniu koło Opola pod koniec XII w. Na chrzcie otrzymał imię Jan, które w najstarszych źródłach pisano w zdrobniałej formie Iacco (Janko) lub Jazecho (Jaśko), przetłumaczone na język łaciński przez żywotopisarza lektora Stanisława jako Hyacinthus, co na język polski tłumaczy się jako Jacek. O dzieciństwie i młodości Jacka nie zachowały się żadne źródła.



Sanktuarium św. Jacka w Kamieniu Śląskim

Pojawił się w historii około roku 1219 już jako człowiek dojrzały i kapłan - kanonik kapituły wawelskiej. Wiadomo też, że posiadał wykształcenie teologiczne i prawnicze, zdobyte na studiach uniwersyteckich w Paryżu i Bolonii, zapewne dzięki swojemu stryjowi biskupowi krakowskiemu Iwo Odrowążowi. Był to czas doniosłych zmian dokonujących się w życiu społecznym i duchowym Europy. Pragnienie odrodzenia religijnego, szczególnie odczuwalne w miastach Europy Zachodniej, postulując powrót do ewangelicznego ubóstwa i wędrownego apostolstwa, nie zawsze był właściwie rozumiany i kierowany, przez co przeradzał się w ruchy sekciarskie. Ówczesny Papież Innocenty III w swojej mądrości umiał odkryć w tych ruchach zdrowe ziarno dążeń do odrodzenia duchowego. Za jego pontyfikatu wyłoniły się dwa potężne zakony żebracze: dominikanie i franciszkanie. Oba zakony przyjęły wędrowne kaznodziejstwo, szerząc nieskażoną naukę Kościoła, zwalczając błędy licznych sekt. Pozytywne zjawiska zachodzące w Kościele zachodniej Europy, biskup krakowski Iwo Odrowąż bardzo chciał zaszczepić w swoim kraju, choć wiedział, że warunki kulturowo - ekonomiczne były nieco inne. Ówczesna Polska chrześcijańska była wciąż krajem młodym, stąd w przeciwieństwie do krajów Europy zachodniej, nie tyle zagrażały jej sekty, co bardziej pozostałości z czasów pogańskich. Tu było pole do działalności ewangelizacyjnej. Ponadto rozpoczął się w Polsce reformatorski ruch gregoriański, zmierzający do uwolnienia Kościoła spod władzy książęcej oraz do podniesienia poziomu moralnego duchowieństwa i wiernych. Wreszcie Polska sąsiadowała na północy z pogańskimi Prusami i Jadźwingami, którzy swoimi najazdami niepokoili ziemie polskie. Od wschodu Polska graniczyła z Rusią, coraz bardziej odchodząca od jedności z Kościołem. Przed Kościołem polskim rysowało się zatem wspaniale posłannictwo apostolskie, również jako kontynuacja misji św. Wojciecha. W takiej sytuacji zapoznał się biskup Iwo z ideą zakonną św. Dominika de Gusman, który organizował zakon wykształconych apostołów. Aby przeszczepić zakon do Polski musiał znaleźć kandydatów w Ojczyźnie. Program biskupa Iwona całym sercem poparli Jacek, Czesław oraz bliżej nie znany Herman. W połowie lutego 1220 roku Jacek, Czesław, Herman wraz z biskupem Iwonem znaleźli się w Rzymie. W tym samym czasie z polecenia papieskiego Dominik przeprowadził w Rzymie reformę zakonnic, które w Środę Popielcową 1220 roku zebrały się w klasztorze św. Sykstusa, by na ręce Dominika złożyć śluby, gdy nagle doniesiono o tragicznej śmierci jednego z uczestników tej uroczystości. Wówczas Dominik przynaglony prośbami swych braci zakonnych, dokonał na oczach wszystkich cudu wskrzeszenia zmarłego młodzieńca. Wśród świadków tego wydarzenia był biskup Iwo, a także Jacek, Czesław i Herman, którzy poprosili o przyjęcie do zakonu dominikańskiego. Św. Dominik uczynił to z wielką radością. I tak Jacek i Czesław stali się pierwszymi polskimi dominikanami. Pod kierunkiem samego założyciela w klasztorze św. Sabiny w Rzymie polscy bracia zaprawiali się do życia zakonnego i apostolskiego. Wielka dojrzałość duchowa Jacka i towarzyszy oraz ich wykształcenie sprawiły, że już po krótkim czasie wyruszyli pełnić zadanie apostolskie wśród swoich ziomków - Słowian. W maju 1220 roku rozpoczyna się dla Jacka nowy okres życia. Opuszcza Rzym i wraz z towarzyszami udaje się na północ. Mieli wrażenie, że ogrom odpowiedzialności przerasta ich siły. Należało pozyskać lud, poparcie duchowieństwa oraz możnych fundatorów, chętnych zapewnić zakonnikom niezbędne środki do życia. Mieli jednak głębokie przeświadczenie, że Bóg wzywa ich do wielkiego dzieła. Pierwsze ślady apostolskiej działalności św. Jacka i jego towarzyszy odnajdujemy w Karyntii, gdzie w okolicy miasta Fryzaku ze względu na ogromne zainteresowanie ludności zostali 6 miesięcy i św. Jacek założył pierwszy swój klasztor, przyjął do Zakonu wielu młodzieńców. Pozostawiając tam Hermana wyruszył w dalszą drogę do Austrii, Czech i Moraw. Następnie św. Jacek pozostał jeszcze na terenie Moraw, a Czesław z grupą braci udał się do Czech. Kolejnym etapem działalności Jacka na północ od Dunaju było Znojmo. Tam przyjął do zakonu nowych braci. Następnie widzimy Jacka w Brnie, a później w Ołomuńcu, gdzie zatrzymał się około 9 miesięcy i w Opawie. Misja południowosłowiańska trwała ponad 2 lata. Do Krakowa Jacek przybył 1 listopada 1222 roku witany bardzo serdecznie przez biskupa Iwona i miejscowe duchowieństwa oraz przez księcia Leszka Białego. Zamieszkał tymczasowo na Wawelu w osobnym, specjalnie zbudowanym domku. Prowadził wówczas szeroką działalność kaznodziejską w katedrze i innych kościołach miasta. W międzyczasie przygotowano dominikanom na własność dotychczasowy kościół parafialny p.w. Św. Trójcy w Krakowie, obok którego w krótkim czasie wybudowano klasztor i nowy kamienny kościół, którego poświęcenie odbyło się 12 III 1223 roku, a 25 III tegoż roku odbyła się przeprowadzka braci z Wawelu do własnego konwentu.



Sanktuarium św. Jacka w Kamieniu Śląskim

Klasztor Św. Trójcy stał się kolebką Dominikanów na ziemiach Polskich, Czech i Moraw. Zaczęły też szybko napływać nowe powołania. Zdarzały się też częste przypadki, że ludzie dojrzali porzucali dotychczasowe stanowiska i przywdziewali habit dominikański. W 1225 roku generał zakonu bł. Jordan mianował pierwszym prowincjałem dla Polski brata Gerarda z Wrocławia. Ten zwoławszy braci na kapitułę postulował wysłać ich do różnych miast polskich celem zakładania nowych klasztorów. Główne zadania zakładania nowych placówek powierzono św. Jackowi, który miał Boży charyzmat tworzenia nowych placówek. On to w latach 1225 - 1228 zorganizował klasztory we wszystkich ówczesnych diecezjach na terenie Polski i Czech oraz na terenach misyjnych Prus i Rusi. W 1228 roku św. Jacek bierze udział w kapitule generalnej dominikanów, na której oficjalnie ustanowiono prowincję polską obejmującą Polskę, Czechy, Morawy, Śląsk i Pomorze. Prowincja Polska w 1228 roku była na tyle silna, że podjęła szeroko zakrojoną pracę apostolska na Rusi, poprzedzona pracą apostolską Jacka na terenach północno - wschodnich Polski. Jacek bowiem chciał przede wszystkim pozyskać dla Chrystusa swoich rodaków. Rok 1228 był punktem zwrotnym w życiu Jacka. Pod jego koniec wyruszył bowiem na Ruś do Kijowa, aby podjąć dzieło zjednoczenia prawosławnej Rusi z Kościołem katolickim, które po latach wydało owoce. Jacek wyruszył z Krakowa na Ruś przez Wiślicę, Sandomierz, Włodzimierz Wołyński, Łuck, Żytomierz do Kijowa. W Kijowie zakłada dom zakonny, obowiązki przełożonego powierza bratu Godynowi, a sam w 1232 roku opuszcza Ruś. Misja na Rusi tak się powiodła, że Papież Grzegorz IX polecił przygotować tam odpowiednie warunki do założenia biskupstwa. Św. Jacek zdobył wielką popularność wśród ludności ruskiej. Tam właśnie powstała legenda o jego ucieczce z Kijowa z Najświętszym Sakramentem i figurą Matki Bożej podczas napadu Tatarów na Kijów w 1240 roku.



Sanktuarium św. Jacka w Kamieniu Śląskim

Dominikanie zostali jednak wygnani z Kijowa przez prawosławnego księcia Włodzimierza Rurykowicza i przenieśli się do Halicza, życzliwie przyjęci przez księcia Daniela, gdzie w 1258 roku założyli swój klasztor. Misja Ruska św. Jacka trwała aż do najazdu Tatarów 1240/41. Od 1230 roku dominikanie objęli misje po Cystersach wśród Prusów, których podbijali Krzyżacy. Cystersi wycofali się z misji i pozostał jedynie biskup Chrystian, który w 1233 roku osadził dominikanów w Chełmnie. W następnych latach spotykamy na tych terenach św. Jacka, który pracował tam około 10 lat. Praca misyjna w Prusach to najważniejszy i najtrudniejszy okres życia św. Jacka po którym zasłużył sobie na miano apostoła Prus. Pozostały po nim trzy klasztory: w Płocku, Chełmnie i Gdańsku. Misja pruska św. Jacka była utrudniona przez ciągłe wojny i zatargi polityczne na tamtych terenach. Nie mniej jednak w 1233 roku braci dotarli prawdopodobnie wzdłuż morza do Łotwy. Widać jak św. Jacek odważnie apostołował na tamtych terenach skoro papież polecił podzielenie Prus na diecezje i ustanowienie tam biskupów. Gdy św. Jacek pracował w Prusach spadła na Polskę jedna z największych klęsk XIII wieku - najazd Tatarów, którzy w 1241 roku wyruszyli na Polskę niszcząc miasta i wsie Małopolski i Śląska. Ogromne straty poniosły klasztory dominikańskie. Te założone przez św. Jacka w Sandomierzu, Krakowie, Wrocławiu i Ołomuńcu zostały spalone, a wielu dominikanów zginęło. Ponadto wojna w Prusach zahamowała działalność misyjną św. Jacka, który wyczerpany pracą w 1243 roku powrócił do Krakowa. Ostatnie lata swego życia poświęcił apostolstwu w mieście i okolicy, bardzo żywo interesując się losem ludzkim. Liczne cuda jakich dokonywał związane są z tym właśnie okresem jego życia. Wywarł ogromny wpływ na rozwój życia religijnego dworu królewskiego i mieszkańców Małopolski. Do Krakowa przybywało też wiele osób z okolicy, aby posłuchać znakomitego kaznodziei oraz szukać u niego kierownictwa duchowego. W ostatnich latach swego życia Jacek czuł się jeszcze dobrze, skoro na trzy dni przed śmiercią udał się piechotą do Żernika nad Rabą, gdzie przywrócił do życia Wiesława, porwanego przez wezbrana rzekę. Jeszcze w dzień śmierci Św. Dominika, 8 sierpnia czuł się dobrze, lecz już następnego dnia zachorował czując, że śmierć jest bliska. Żegnając się z braćmi przypomniał im ostatnie słowa św. Dominika, zalecając pokorę, miłość wzajemną i dobrowolne ubóstwo, a rano w dzień Wniebowzięcia NMP (15 sierpnia) 1257 r. oddał Bogu ducha.



Sanktuarium św. Jacka w Kamieniu Śląskim-Relikwie

W dniu śmierci św. Jacka i w dniu jego pogrzebu zdarzyło się wiele cudów, co ściągnęło kościoła Św. Trójcy tłumy pielgrzymów. Wieść o tym rozeszła się szybko po świecie i w latach osiemdziesiątych XIII wieku zaczęto myśleć o Jego kanonizacji, która jednak nastąpiła dopiero w 1594 roku, za Papieża Klemensa VIII. Kult św. Jacka znalazł miejsce w wielu rejonach nie tylko Europy, ale również w Kanadzie, gdzie powstało miasto nazwane od Jego imienia oraz w Ameryce Południowej i Chinach, gdzie nadawano to imię na chrzcie. Jacek został pochowany w Konwencie Świętej Trójcy w Krakowie, gdzie Jego szczątki znajdują się do dziś. Grób św. Jacka jest do dziś miejscem licznych pielgrzymek i miejscem zyskiwania wielu łask.





Plac św.Piotra. Św. Jacek-Rzym:


Wg. Portalu świętego Jacka Odrowąża


Kolumnada Berniniego

Kolumnada Berniniego z postaciami świętych na Placu św. Piotra symbolizuje dłonie Kościoła, które ogarniają świat, fascynuje pięknem i formą architektoniczną. To dzieło wielkiego artysty i architekta budzi podziw dla ludzi, którzy przed wiekami zaprojektowali i wznieśli taką budowle i wspaniale skomponowali ją z monumentalną bryłą fasady Bazyliki św. Piotra.

Kolumnada Berniniego na Placu św.Piotra jest ważnym miejscem dla kultu św. Jacka. Tu wysoko na attyce kolumnady, gdzieś wśród 140 Doktorów i Świętych Kościoła Katolickiego, stoi Jego posąg.


Św. Jacek


Po nacisnięciu na niżej podany napis można przejść na drugą część strony głównej.

Następna strona


Opracowano
na tydz. 16.08.2026 - 23.08.2026.

ZARZĄDZENIA I KOMUNIKATY

( niżej)

ZAPROSZENIE METROPOLITY KATOWICKIEGO KOBIET I DZIEWCZĄT,
na pielgrzymkę do Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej w Piekarach Śląskich w niedzielę, 16 sierpnia.



Poniżej link do treści "Zaproszenia".

Abp Przybylski: nie może nas zabraknąć w Piekarach.

Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki

KOMUNIKAT
dotyczący statusu kanonicznego Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (FSSPX)
oraz jego działalności na terenie archidiecezji katowickiej



TREŚĆ KOMUNIKATU.

Proszę nacisnąć na treść komunikatu.

Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki

Stanowisko Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Rodziny
w sprawie ochrony konstytucyjnego rozumienia małżeństwa.



TREŚĆ STANOWNISKA.

Proszę nacisnąć na treść stanowiska.



KOMUNIKAT ARCYBISKUPA METROPOLITY KATOWICKIEGO O ŚWIĘCENIACH PREZBITERATU

Poniżej link do treści "Komunikatu".

TREŚĆ KOMUNIKATU

Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki

ZAPROSZENIE MIESZKAŃCÓW KATOWIC NA DROGĘ KRZYŻOWĄ ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO


Poniżej link do treści "Zaproszenia".

TREŚĆ ZAPROSZENIA

Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki

INFORMACJA O DYSPENSIE ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
od obowiązku zachowania wstrzęmięźliwości od pokarmów mięsnych w piątek, 26 grudnia 2025 roku.

Poniżej link do treści "Informacji o dyspensie".

TREŚĆ INFORMACJI

Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki

LIST PASTERSKI ARCYBISKUPA ANDRZEJA PRZYBYLSKIEGO
METROPOLITY KATOWICKIEGO
na Adwent 2025.

Poniżej link do treści "Listu pasterskiego".

TREŚĆ LISTU PASTERSKIEGO

Abp Andrzej Przybylski
Metropolita Katowicki
WSPÓLNOTA NADZIEI - List Pasterski na XV Tydzień Wychowania, 14-20 września 2025

TREŚĆ LISTU.

Proszę nacisnąć na treść listu.



APEL KOMISJI WYCHOWANIA KATOLICKIEGO KEP W ZWIĄZKU Z WPROWADZENIEM DO SZKÓŁ PRZEDMIOTU EDUKACJA ZDROWOTNA

TREŚĆ APELU.

Proszę nacisnąć na treść apelu.



KOMUNIKAT
Biskupa Marka Szkudło
Administratora Archidiecezji Katowickiej
O REKRUTACJI DO WYŻSZEGO ŚLĄSKIEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO W KATOWICACH

Poniżej link do treści "KOMUNIKATU".

TREŚĆ KOMUNIKATU





DEKRET METROPOLITY KATOWICKIEGO W ZWIĄZKU Z ZMNIANĄ PRZYNALEŻNOŚCI BUDYNKÓW PRZY AL. KORFANTEGO
DO PARAFII NAJŚWIĘTRZEGO SERCA PANA JEZUSA ORAZ PARAFII NAJŚWIĘTRZEJ MARII PANNY WSPOMOŻENIA WIERNYCH :


Poniżej link do treści DEKRETU.

TREŚĆ DEKRETU.


Poniżej link do map z budynkami przynależnymi do Paraffi NMP Wspomożenia Wiernych.

Mapa 1.

Mapa 2.

Bloki na Słoneczna 24 (w budowie).





Komunia na rękę nie jest profanacją!.


Poniżej podajemy link do treści listu podpisanego przez Przewodniczącego Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski.

TREŚĆ LISTU.





Następna strona