Augustyn Zhao Rong pochodził z prowincji Syczuan. W wieku 20 lat zaciągną się do wojska i wchodził w skład oddziału, który eskortował do Pekinu grupę chrześcijańskich więźniów. Uderzyła go ich cierpliwość i odwaga. Ponownie zetknął się z chrześcijanami w prowincji Wuczuan, gdzie poznał uwięzionego o. Marcina Moye. Przykład wiary i miłości tego kapłana oraz jego katecheza skłoniły Augustyna do przyjęcia chrześcijaństwa. Otrzymał chrzest z rąk o. Moye w wieku 30 lat. Przez następnych pięć lat przygotowywał się do kapłaństwa i przyjął święcenia w 1781 r. Przez wiele lat pełnił posługę kapłańską. W okresie prześladowań wszczętych za panowania cesarza Jiaqinga został aresztowany, gdy udzielał sakramentów choremu. Uwięziony w Chengdu, został skazany na dotkliwą karę cielesną, choć miał już 69 lat. Otrzymał 60 uderzeń bambusowym kijem w kostki i 80 policzków zadanych skórzaną podeszwą. Zmarł w więzieniu kilka dni później, 27 stycznia 1815 r. Jest pierwszym kapłanem chińskim męczennikiem.
Początki ewangelizacji Chin sięgają V w., ale misje europejskie w tym kraju rozwinęły się szczególnie w czasach nowożytnych, poczynając od XVI w. W ciągu minionych czterech stuleci Kościół katolicki w Chinach wzrastał nieprzerwanie, choć w niektórych okresach i regionach bywał prześladowany. Za pierwszego męczennika uznawany jest o. Franciszek Fernández de Capillas, hiszpański dominikanin, umęczony w 1648 r., beatyfikowany w 1909 r. Wchodzi on w skład 120-osobowej grupy męczenników kanonizowanych 1 października, której przewodził Augustyn Zhao Rong, pierwszy chiński kapłan umęczony za wiarę. Pozostali męczennicy to w części europejscy zakonnicy i członkowie zgromadzeń, którym Stolica Apostolska powierzyła prowadzenie misji w różnych regionach Chin (jezuici, franciszkanie, dominikanie, salezjanie i członkowie Paryskich Misji Zagranicznych) a w częci rodowici Chińczycy i biskupi, kapłani i świeccy, mężczyźni i kobiety. Najmłodszy z nich miał zaledwie 9 lat.
Wg. OPOKA
Patron Europy, nauczycieli, dzieci w wieku szkolnym, mataloplastyków, górników, badaczy jaskiń, wydawców, umierajšcych; wzywany przy gorączkach, zapaleniach i zatruciach; przeciwko magii.
Święty Benedykt urodził się w Nursji, w Środkowej Italii, około 480 roku w zamożnej rodzinie. Podczas studiów w Rzymie zrażony rozwiązłością, żył przez pewien czas we wspólnocie pustelników w Afille (Enfide) w Górach Sabińskich, a następnie udał się do pustelni pod Subiaco. Mieszkał tam obok niego pustelnik, św. Roman, który pouczył go ascezie chrześcijańskiej. Wieść o w. Benedykcie skupiła wokół niego wielką liczbę uczniów, dal których utworzył dwanaście małych klasztorów.
W 529 roku udał się na Monte Cassino i założył tam wielkie opactwo, które stało się ośrodkiem życia religijnego w Europie. Tutaj napisał regułę, która stała się podstawą dla wszystkich następnych klasztorów benedyktyńskich. Już w roku 589 istniał na Lateranie w Rzymie klasztor benedyktyński, a jeden z mnichów benedyktyńskich - Grzegorz Wielki - został w 590 roku papieżem. Klasztory benedyktyńskie i ich szkoły były centrami kultury i kształcenia. Już pod koniec VI wieku benedyktyni prowadzili misje w Anglii. więty Benedykt zmarł 21 marca około 547 roku na Monte Cassino i tam został pierwotnie pochowany obok swojej siostry bliniaczki w. Scholastyki. 11 lipca (prawdopodobnie 673 lub 703 roku) jego ciało przeniesiono do Fleury-sur-Loire (od tej pory Saint-Benoît-sur-Loire) do tamtejszego klasztoru benedyktyńskiego. Inne badania wykazują, że ciało św. Benedykta pozostało na Monte Cassino, ponieważ podczas odbudowy klasztoru po II wojnie światowej, odkryto w 1950 roku pod ołtarzem głównym miejsce pochówku z kośćmi, które prawdopodobnie należały do św. Benedykta. Relikwie znajdują się do dzisiaj w bawarskim klasztorze Benediktbeuern, który przez długi czas był centrum kultu Benedykta i ważnym miejscem pielgrzymkowym. Wielki organizator życia zakonnego na Zachodzie osiągnił to, że blask nowej zorzy zajaśiał dla Europy w tych czasach gdy częć jej na skutek rozkładu rzymskiego imperium zdała się pogršżać w ciemnociach barbarzyństwa, a druga część teo kontynentu pozbawiona była wyższej cywilizacji i kultury duchowej. Toteż w 1964 roku papież Paweł VI z okazji poświęcenia odbudowanej bazyliki na Monte Cassino ogłosił w. Benedykta patronem Europy. Za życia mąż Boży i cudotwórca, po mierci stał się przedmiotem kultu, który objšł cały Kociół. Jego reguła stała się podstawš życia zakonnego m.in. kamedułów, cystersów, trapistów, kartuzów. Rodziny benedyktyńskie wydały 5.500 więtych i błogosławionych, 23 papieży, 5.000 biskupów, 15.000 uczonych i pisarzy. Wokół postaci świętego rozwinęło się bogactwo zwyczajów np.: dzwonki Św. Benedykta, medalik św. Benedykta, grosze św. Benedykt.
W ikonografii św. Benedykt przedstawiany jest jako opat w habicie benedyktyńskim, z kielichem, krukiem, kulą, cierniami, w godzinie śmierci, w kręgu mnichów, ze św. Scholastyki.
Opracowano
na tydz. 05.07.2026. - 12.07.2026.
