Wg. OPOKA
Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański" 13.06.2004
1. We Włoszech i w innych krajach obchodzona jest dzisiaj uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa Corpus Domini.
Jest to święto Eucharystii, sakramentu, w którym Jezus pozostawił nam żywą pamiątkę swej Paschy, najważniejszego wydarzenia w dziejach ludzkości.
To pięknie, że wierni gromadzą się z tej okazji wokół Najświętszego Sakramentu, by Go adorować, wychodzą na ulice, by Mu towarzyszyć,
idąc w procesji, i w wielu gestach pobożności wyrażają wiarę w żyjącego Chrystusa i radość z Jego obecności.
2. W ubiegły czwartek, właśnie podczas obchodów Corpus Domini w diecezji rzymskiej, ogłosiłem, że w październiku,
wraz z Międzynarodowym Kongresem Eucharystycznym w Guadalajarze (Meksyk), rozpocznie się specjalny Rok Eucharystii, który zakończy w październiku 2005 r. Zgromadzenie Zwyczajne Synodu Biskupów na temat: ŤEucharystia źródło i szczyt życia i misji Kościołať.
Rok Eucharystii wpisuje się w program duszpasterski, nakreślony przeze mnie w Liście apostolskim Novo millennio ineunte, w którym wezwałem wiernych, by Ťna nowo rozpoczynali od Chrystusať (por. n. 29 nn.). Poprzez wytrwałe kontemplowanie oblicza Słowa Wcielonego, prawdziwie obecnego w tym sakramencie, mogą się oni doskonalić w sztuce modlitwy (por. n. 32) i dążyć do Ťwysokiej miaryť życia chrześcijańskiego (por. n. 31), co jest nieodzownym warunkiem prowadzenia w sposób skuteczny nowej ewangelizacji.
Eucharystia jest ośrodkiem życia Kościoła. W niej Chrystus ofiaruje się Ojcu za nas, czyniąc nas uczestnikami swej ofiary, i daje się nam jako Chleb życia w naszym pielgrzymowaniu po drogach świata.
3. Już teraz zawierzam Maryi Pannie, ŤNiewieście Eucharystiiť (por. Ecclesia de Eucharistia, 53-58), tę nową inicjatywę. Niech Ta, która w Roku Różańca pomagała nam kontemplować Chrystusa Jej oczyma i Jej sercem (por. Rosarium Virginis Mariae, 10-17), w Roku Eucharystii sprawi, by każda wspólnota wzrastała w wierze i miłości do tajemnicy Ciała i Krwi Pana.
św. Jana Kapistrana.
Jan Kapistran urodził się w 1386 r. Z wykształcenia był prawnikiem. Studiował prawo w Perugii. W 1412 r. został burmistrzem tego miasta. Czasy, w których przyszło mu pełnić służbę publiczną, nie były łatwe. Z jednej strony liczne wojny burzyły porządek i siały zniszczenie, z drugiej nasilały się liczne epidemie, w wyniku których wymierały całe miasta. Również sytuacja Kościoła nie była prosta, głównie za sprawą pojawiania się kolejnych antypapieży. Jan Kapistran za swoją publiczną działalność został uwięziony i przetrzymywany jako więzień polityczny. Przetrzymywano go w okrutnych warunkach. W czasie tej wielkiej, życiowej próby przeżył nawrócenie. Zapragnął oddać całe swoje życie Bogu i poświęcić się głoszeniu Ewangelii. Po wyjściu z więzienia jeździł przez całą Perugię na ośle, siedząc tyłem. Na głowie miał papierową czapkę z wypisanymi grzechami. Chciał w ten sposób odpokutować za swoje dotychczasowe przewinienia. Wstąpił do Franciszkanów i w zakonie przyjął święcenia kapłańskie. Jako kapłan zasłynął z głoszenia kazań w całej Europie, był także w Polsce. Głosił Ewangelię z wielką mądrością i mocą. Ogromna liczba słuchaczy jego kazań przeżywała nawrócenie i odnawiała swoje relacje z Bogiem. Zmarł w 1456 r. wskutek panującej, powojennej epidemii.
Wg. Tygodnika katolickiego "Niedziela"
św. Józef Bilczewski.
Oddanie się całopalne za sprawę Kościoła świętego te słowa stały się programem duszpasterskim św. Józefa Bilczewskiego jako arcybiskupa lwowskiego obrządku łacińskiego.
Józef Bilczewski urodził się 26 kwietnia 1860 r. w Wilamowicach k. Kęt. Święcenia kapłańskie otrzymał 6 lipca 1884 r. w Krakowie z rąk kard. Albina Dunajewskiego. W 1886 r. uzyskał doktorat z teologii na Uniwersytecie Wiedeńskim. Po ukończonych studiach w Rzymie i w Paryżu habilitował się w 1890 r. na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Rok później został profesorem teologii dogmatycznej na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie piastował przez pewien okres funkcje dziekana Wydziału Teologicznego oraz rektora uniwersytetu.
Papież Leon XIII 17 grudnia 1900 r. mianował ks. prał. Józefa Bilczewskiego arcybiskupem lwowskim obrządku łacińskiego. Jako arcybiskup zabiegał on szczególnie o kult Eucharystii. Wskazywał na potrzebę rozwijania nabożeństwa do Najświętszego Sakramentu i częstego przystępowania do Komunii św.Zachęcał kapłanów do adoracji Najświętszego Sakramentu. Święty Józef Bilczewski był człowiekiem modlitwy. Msza św., Liturgia Godzin, medytacja, Różaniec i inne praktyki religijne wyznaczały rytm jego dni. Szczególnie wiele czasu poświęcał adoracji eucharystycznej powiedział o świętym arcybiskupie papież Benedykt XVI podczas jego kanonizacji, która odbyła się na zakończenie Roku Eucharystii, 23 października 2005 r.
Arcybiskup Józef Bilczewski zmarł 20 marca 1923 r. Został pochowany na cmentarzu Janowskim we Lwowie, na którym grzebano biednych, pragnął bowiem spoczywać wśród ludzi, dla których zawsze był ojcem i opiekunem. Beatyfikacji abp. Bilczewskiego dokonał 26 czerwca 2001 r. we Lwowie Jan Paweł II, podczas swej podróży apostolskiej na Ukrainę.
Wg. Tygodnika katolickiego "Niedziela"
Św. Antoni Maria Claret urodził się w Katalonii, miał dziesięcioro rodzeństwa. Od najmłodszych lat pracował w warsztacie tkackim swego ojca. Odkrył w sobie powołanie do kapłaństwa, dlatego po nauczeniu się języka francuskiego i łaciny, wstąpił do seminarium w Vich. W 1835 przyjął święcenia kapłańskie. Idąc za wewnętrznym natchnieniem udał się do Rzymu, gdzie rozpoczął nowicjat w Towarzystwie Jezusowym, na skutek choroby musiał jednak go opuścić.
Z Włoch powrócił do Hiszpanii, gdzie z wielkim zaangażowaniem udzielał rekolekcji i głosił misje dla prostego ludu. Dotarł nawet na Wyspy Kanaryjskie. Wszędzie dbał o szerzenie edukacji religijnej, w tym celu wydawał tysiące broszur. Z jego inicjatywy zrodziło się nowe zgromadzenie Misjonarzy Synów Niepokalanego Serca Maryi, zwane klaretynami.
Pan Bóg przygotował jeszcze jedna wielką misję, został mianowany arcybiskupem Santiago na Kubie. Na wyspę przybył 1851 roku. Najpierw zatroszczył się o formację duchową kapłanów tej zaniedbanej diecezji. Dla nich organizował rekolekcje i dni skupienia, następnie otoczył opieką lud swojej diecezji.
Owoc jego siedmioletnich rządów był imponujący: założył 53 nowych parafii i wiele domów zakonnych, wygłosił 11 tysięcy kazań, zalegalizował 30 tysięcy małżeństw i bierzmował 300 tysięcy ludzi. Jednocześnie dbał o ubogich, organizował pomoc charytatywną. Miał też wrogów, czterokrotnie chciano go zabić. Spalono także jego dom. W 1856 roku został raniony przez mężczyznę, którego konkubinę nawrócił.
W 1857 roku został wezwany na dwór hiszpański, gdzie został spowiednikiem królowej. Kontynuował swoją działalność wydawniczą, organizował duszpasterstwo dla artystów i pisarzy. Towarzyszył rodzinie królewskiej na wygnaniu we Francji, gdy w Hiszpanii wybuchła rewolucja. Przebywał później w Rzymie, gdzie bronił nieomylności papieża w sprawach wiary i moralności. Zmarł jako wygnaniec we Francji w 1870 roku.
Zapraszamy na nabożeństwa różańcowe.
W poniedziałek, środę i piątki o godz. 7.15
we wtoreki i czwartek o godz. 17.15
sobotę po Mszy św wieczornej a w niedzielę o godz. 16.15.
Różaniec jest modlitwą zawierzenia, która kieruje nas przez Maryję do Jezusa.
Odmówienie całej części różańca trwa 25 minut...
To jedyne 25 minut z 1440 - które otrzymujemy od Boga każdego dnia!
Opracowano
na tydz. 18.10.2026. - 25.10.2026.
